Dergiler / Gülhane Tıp Dergisi / 2002 / Cilt: 44 - Sayı: 2
Pankreotikobiliyer sistem patolojilerinde manyetik rezonans kolanjiopankreatografi
- Dergi
- Gülhane Tıp Dergisi
- Sayfa
- 167–175
- DOI
- —
Özet
Manyetik rezonans kolanjiopankreotografi, biliyer ve pankreatik kanalların görüntülenmesinde endoskopik retrograd kolanjiopankreotografi ve perkutan transhepatik kolanjiografi ile elde edilenlere benzer görüntüler elde etmeyi sağlayan, kontrast madde enjeksiyonu, profilaktik antibiotik kullanımı veya sedasyon gerektirmeyen yeni ve noninvaziv bir tekniktir. Bu çalışmanın amacı prospektif olarak manyetik rezonans kolanjiopankreotografi'nin tanısal doğruluğunu endoskopik retrograd kolanjiopankreotografi, perkutan transhepatik kolanjiografi, ultrasonografi ve bilgisayarlı tomografi'ye karşı belirlemektir. Pankreatobiliyer hastalık şüphesi olan 48 olguya on aylık süre içinde manyetik rezonans kolanjiopankreotografi uygulanmıştır. Manyetik rezonans kolanjiopankreotografi incelemeleri HASTE ve RARE sekansları ile gerçekleştirilmiştir. Tüm olgulardan yüksek kalitede tanısal görüntüler elde edilmiştir. Manyetik rezonans kolanjiopankreotografi bulguları endoskopik retrograd kolanjiopankreotografi, perkutan transhepatik kolanjiografi, ultrasonografi, bilgisayarlı tomografi, patolojik inceleme, operasyon, ve klinik takip ile elde edilen son tanılar ile karşılaştırılmıştır. 48 olgunun 16'sında biliyer sistem, 34'ünde pankreas normal idi. Intrahepatik safra yollarının üçüncü dallanmaları, sistik kanal, pankreatik kanal gövde ve kuyruk kısmı sırasıyla %94, %64, %97, %82 oranlarında iyi ve mükemmel derecede görüntülenmiştir. Sistik kanal 14 olgunun 5'inde (%36), pankreatik kanal gövde ve kuyruk kısmı 34 olgunun sırasıyla 1 (%3) ve 5'inde (%15) vizüalize olmamış veya güçlükle belirlenebilmiştir. Toplam 32 olguda biliyer sistem, 14 olguda pankreas patolojisi saptanmıştır. Normal pankreatobiliyer sistemin, konjenital anomalilerin ve varyasyonların belirlenmesinde, biliyer striktür - obstrüksiyonların, safrayolu taşları, ekstrensek bası varlık ve düzeyinin ortaya konmasında, akut ve kronik pankreatit, pankreatik kanal taşı, psödokistler ve sklerozan kolanjitin gösterilmesinde manyetik rezonans kolanjiopankreotografi'nin duyarlılığı, özgüllüğü, pozitif prediktif değer ve negatif prediktif değerleri %100 olarak gerçekleşmiştir. Benign striktürler için bu değerler sırasıyla %92, %100, %100, %97, malign striktürler için %100, %98, %86, %100 olmuştur. Sonuç olarak çalışmamızda manyetik rezonans kolanjiopankreotografi'nin toplam tanısal doğruluğu %99 olarak gerçekleşmiştir. Ancak sınırlı sayıda hasta olması nedeniyle hastalık subgruplarında istatiksel olarak anlamlı değerler elde edilememiştir. Bu nedenle geniş hasta grupları ile ileri incelemelere gereksinim vardır fakat sık görülen pankreatikobiliyer hastalıklarda manyetik rezonans kolanjiopankreotografi, endoskopik retrograd kolanjiopankreotografi ve perkutan transhepatik kolanjiografi'nin yerini alabilir.
Abstract
Magnetic resonance cholangiopancreatography is a new, noninvazive imaging technique for the vizualization of the biliary and pancreatic ducts with images similar to those obtained with endoscopic retrograd cholangiopancreatography and percutan transhepatic cholangiography. No contrast medium injection, prophylactic antibiotic administration or sedation are required. The aim of this study is to access prospectively the diagnostic accuracy of magnetic resonance cholangiopancreatography versus endoscopic retrograd cholangiopancreatography, percutan transhepatic cholangiography, ultrasonography, and computed tomography. 48 cases with suspected pancreaticobiliary disease were submitted to magnetic resonance cholangiopancreatography Magnetic resonance cholangiopancreatography examinations were performed with HASTE and RARE sequences. High quality diagnostic images were obtained in all the cases by magnetic resonance cholangiopancreatography. Magnetic resonance cholangiopancreatography findings were correlated with endoscopic retrograd cholangiopancreatography, percutan transhepatic cholangiography, ultrasonography, computed tomography pathologic examination, and clinical follow-up. The imaging findings were normal in biliary system of 16 patients and in pancreas of 34 cases. Third branches of intrahepatic bile ducts, cystic ducts, body and tail of pancreatic ducts can be vizualized by magnetic resonance cholangiopancreatography as good or excellent in 94%, 64%, 97% and 82%, respectively. Cystic duct in 5 of 14 (36%) cases, body and tail of pancreatic duct in 1 (3%) and in 5 (15%) of 34 cases can not be vizualized or poorly delineated. Totally pathologic condition has been described in biliary systems of 32 cases and in pancreas of 14 cases. The sensitivity, spesifity, positive predictivity value, negative predictivity value of magnetic resonance cholangiopancreatography is 100% for recognition of normal pancreaticobiliary system, congenital anomalies and variations, for recognition the presence and level of biliary stricture-obstruction, bile duct calculi, extrinsinc impression, for recognition of acute and chronic pancreatitis, pancreatic duct calculi pseudocysts, sclerozing cholangitis. These values for benign strictures are 92%, 100%, 100%, 97%, respectively and for malign strictures 100%, 98%, 86%, 100%, respectively. As a result, in our study final diagnostic accuracy of magnetic resonance cholangiopancreatography was as high as 99%. But because of limited patients we did not accurately obtained statistically significant values in different subgroups. This needs further investigations with larger patients, but magnetic resonance cholangiopancreatography can replace endoscopic retrograd cholangiopancreatography and percutan transhepatic cholangiography in frequently seen pancreaticobiliary diseases.