Astım hastalarında serum nitrik oksit düzeyleri

Özet

Amaç: Astım tanısı nedeniyle tedavi görmekte olan hastalarda Nitrik Oksidin (NO) son ürünleri olan serum nitrit, nitrat ve nitrit + nitrat düzeylerini ölçmek ve bu hastaların tedavisinde serumdaki NO’nun prognostik değerinin olup olmadığını belirlemektir. Yöntem: 20 sağlıklı bireyden oluşan kontrol grubu ile astımı olan 43 kişi çalışmaya alındı. Hastalık derecelerine göre bireylerin grubu belirlendi. Serumdaki NO’nun son ürünleri olan nitrit ve nitrat, Griess reaksiyonu ile saptandı. Bulgular: Hafif intermittan ve hafif persistan hastaların serumlarında ortalama nitrit+nitrat düzeyleri 45.8 mmol/L olarak bulunurken, orta ve ağır persistan hastaların serumlarında bu değerler nitrit+nitrat için 54.3 mmol/L bulundu. İki grup arasındaki fark anlamlı bulunmadı. Sonuç: Elde edilen veriler, serum nitrit ve nitrat konsantrasyonlarının astımlı hastaların tedavisinin izlenmesinde doğrudan belirteç olamayacağı ama yardımcı prognostik marker olarak kullanılabileceği şeklinde yorumlandı.

Abstract

Objective: The aim of this study was to determine the levels of nitrite, nitrate and nitrite+nitrate, which are the derivatives of serum NO in the patients with asthma and to find out whether NO in the serum has a prognostic value in medical treatment of asthma. Method: A control group of 20 healthy people and a study group of 43 patients of asthma were participated in this study. The patients were included into groups according to the intensity of their asthma. The nitrite and nitrate levels of serum NO derivatives were determined by Griess reaction. Results: The mean level of nitrite+nitrate in the serum were found to be 45.8 mmol/L in the the first group of patients with low intermittance and persistence. The mean level of nitrite+nitrate in the serum were 54.3 mmol/L in the second group of patients with medium and heavy persistence. The differences in the two groups was not significant. Conclusion: The obtained data was interpreted as serum nitrite and nitrate concentrations are not primary markers in the monitoring the treatment of the patients with asthma, but they may be used as secondary prognostic markers.