Araç İçi Trafik Kazası ile Acil Servisine Başvuran Hastaların Değerlendirilmesi

Evaluation of Paiıents who Applied to the Emergency Department by Intra-Vehicle Traffic Accident

Mustafa VARLIK,Serkan Emre EROĞLU,Serdar ÖZDEMİR,Hande AKBAL KAHRAMAN,Mehmet Necdet YILDIZ,Öner BOZAN

Özet

Amaç: Çalışmamızda, araç içi trafik kazası sonucu yaralanıp acil servise başvuran hastaların demografik özelliklerinin incelenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmamızda 01.01.2015-31.12.2015 tarihleri arasında ayaktan veya 112 ambulans servisi ile başvuran 1338 hasta retrospektif olarak değerlendirildi. Hastaların yaş, cinsiyet, Glasgow Koma Skoru (GKS), patolojik bulguları, alkol varlığı, yaralanma bölgeleri, istenilen ultrasonografi/ bilgisayarlı tomografi, konsültasyon, yatış durumları ve mortalite oranları incelendi. Bulgular: Hastaların yaş ortancası 30 yıl olup, %69,7’si erkekti. Hastaların %99’unun GKS’si 14-15 aralığındaydı. Hastaların %5,2’sinin alkollü olduğu saptandı. En sık lezyonların baş-boyun (%53,1) ve ekstremitlerde (%45,9) olduğu saptandı. Çalışmamızda olguların %17,9’u basit tıbbı müdahale ile giderilemeyecek lezyon içermekteydi. Basit tıbbi müdahale ile giderilemeyen hastaların yaş ortancası anlamlı olarak yüksekti (p 0,05). Baş-boyun yaralanmalarının basit tıbbi müdahale ile giderilme sıklığı yüksek iken, diğer lokalizasyon travmalarının Basit tıbbi müdahale ile giderilmeme sıklığı yüksek saptandı (p <0,05). En sık istenen tetkikin beyin tomografisi, en az istenen tetkikin de ultrason olduğu saptandı. Lezyon saptama sıklığı ekstremite travmalarında çekilen tomografilerde en fazla iken en az lezyonun da ultrasonda belirlendiği saptandı. Hastaların %46,1’inin ilgili kliniklere konsülte edildiği, %8,5’inin yatırıldığı saptandı. Hastalar için en sık ortopedi ve beyin cerrahi kliniklerinden konsültasyon istendiği ve kliniklerine yatırıldığı saptandı. Hastaların mortalite oranı %0,9 olarak saptandı. Eksitus olan hastalardaki erkek sıklığının yüksek, GKS’nin düşük, baş-boyun, toraks, spinal travma ve batın travma sıklığının yüksek olduğu saptandı (p <0,05). İntrakranial kanama, kranium fraktürü, pnömotoraks, hemotoraks ve batın içi kanaması olan hastaların mortalite oranı anlamlı olarak yüksek saptandı (p <0,05). Sonuç: Travma bölgelerinde belirlenen lezyonların çoğunluğu fizik muayene ile saptanabilir, acil servislerde lezyon olan bölgeye yönelik tetkik yapılması ve literatürdeki önerilere bağlı kalınması tetkik sayısını azaltabilir. Lezyonların fizik muayene ile tespit edilmesi durumunda mortaliteye yol açan lezyonlara müdahale hızlandırılabilir.

Abstract

Objective: This study aims to analyze the demographical characteristics of the patients which were injured as a result of intra-vehicle traffic accident and have been applied to the emergency service. Material and Method: In our study, 1338 patients who applied between 01.01.2015-31.12.2015 by themselves or by the 112 ambulance service were examined retrospectively. The results of the patients' age, sex, Glasgow Coma Scale (GCS), pathologic findings, presence of alcohol, injury zones, desired ultrasonography/computed tomography, consultation, hospitalization and mortality rates were examined. Results: The median age of patients was 30, 69.7% were male. Ninety-nine % of the patients were in a GCS range of 14-15. 5.2% of the patients were alcoholic. The most common lesions were on head and neck (53.1%) and extremities (45.9%).The mean age of patients who could not be resolved by simple medical intervention was significantly higher (p 0,05). The most frequently requested examination was brain tomography, and the least was ultrasound. The lesion detection frequency was found to be the highest in the tomography scan of the extremity trauma and the lowest in the ultrasound. 46.1% of the patients were consulted to related clinics and 8.5% were hospitalized. Orthopedics and brain surgery clinics were most frequently requested consultations and admissions. The mortality rate was 0.9% and found to be increased with intracranial hemorrhage, cranial fracture, pneumothorax, hemothorax and intraabdominal bleeding (p <0,05). Conclusion: Most of the lesions identified in the trauma areas can be detected by physical examination, making examination according to the lesion region in the emergency department and adhering to the recommendations in the literature may reduce the number of tests. If lesions are detected by physical examination, intervention to lesions causing mortality can be accelerated.