Kraniyotomi olgularında diltiazem ve lidokain'in ekstübasyonda hemodinamik değişikliklere etkisi

The effects of lidocaine and diltiazem on haemodynamic changes during tracheal extubatıon

Özet

Kraniyotomi olgularında mevcut olan artmış sempatik yanıt, operasyon sonunda, anestezik ajanların kesilmesi ile yeniden ortaya çıkmaktadır. Hemodinamik yanıtın baskılanması bu olguların post- operatif prognozu açısından önemlidir. Bu çalışmada, ekstübasyon öncesinde IV olarak kullanılan Diltiazem (D) ve Lidokain'in (L) kraniyotomi uygulanmış hastalardaki hemodinamik etkileri araştırıldı. Bu amaçla, E.Ü.T.F. Etik Kurul izni ve hasta onayı alınarak, elektif kraniyotomi operasyonu uygulanan, ASA l- II grubu, 18-60 yaş arası 30 hasta rasgele iki gruba ayrıldı. Standart genel anestezi indüksiyonu sonrasında, anestezi idamesinde % 50 - 50 A/2Û - O2 ve % 2 - 2.5 sevofluran kullanıldı. Intraoperatif hemodinamik değişimler kaydedildi. Ekstübasyondan 2 dk. önce, D grubunda 0.2 mg/ kg diltiazem IV, L grubunda 1 mg/ kg lidokain IV olarak verildi. Ekstübasyon öncesi, ekstübasyon sonrası ve ekstübasyondan 1., 2., 5., ve 10. dk. 'lardaki kalp atım hızı (KAH), sistolik arter basıncı (SAB), ortalama arter basıncı (OAB) değerieri kaydedildi. Aynı ölçüm zamanlarında "rate pressure product" (RPF) (RPP= KAH XSAB) formülü ile hesaplandı. Ekstübasyon anında, trakeal ekstübasyon kalitesi 5 puanlı skala ile değerlendirildi. Her iki grup arasında; yaş, cinsiyet, operasyon süresi ve ekstübasyon kalitesi açısından anlamlı fark saptanmadı. Sistolik arter basıncı değişimleri, D grubunda, tüm gözlem sürelerinde anlamlı olmadığı halde, L grubundaki değişimler ekstübasyon sonrası 1., 2.,5. ve 10. dk'larda anlamlı oldu ve artış gözlendi (p<0.05). RPP değerleri D Grubunda gözlem süresi boyunca anlamlı olarak değişmediği halde L Grubunda ektübasyon sonrası 1., 2., 5. ve 10. dk'larda anlamlı artış gösterdi (p<0.05). Sonuç olarak kraniyotomi olgularında ekstübasyon sırasında oluşabilecek ve zararlı etkileri olan hemodinamik yanıtların önlenmesinde, diltiazemin lidokain'e göre daha etkin olduğu kanısına varıldı.

Abstract

Increased sympathetic response to surgical stimulation in craniotomy cases, comes out at the end of the operation with discontinuation of anesthetics. Depressing the haemodynamic response on these cases is important for the postoperative prognosis of the patients. In this study, the haemodynamic effects of diltiazem and lidocaine given intravenously just before extubation in patients undergoing craniotomy, is investigated.With approval by the Local Ethics Committee of the University Hospital of Ege and after obtaining informed consent, 30 patients ASA I - II, between the ages 18-60 were randomly assigned to two groups. After standardised induction of "anesthesia, 50-50% AfcO - O2 and sevoflurane 2-2.5 % were used for the maintenance of anesthesia. Intraoperative haemodynamic changes were recorded. In Group D patients received diltiazem 0.2 mg/kg, in Group L patients received lidocaine 0.1 mg/kg intravenously 2 minutes before extubation. Heart rate (HR), systolic arterial pressure (SAP), mean arterial pressure (MAP) were recorded just before extubation, after extubation, 1., 2., 5. and 10. min after extubation. RPP (rate pressure product ) were calculated from (RPP = HR x SAP) formulas. Assesment for the quality of trachéal extubation was made with 5 points scale when extubation performed. Despite no significant difference in diltiazem group observed in anytime, SAP increased in lidocaine group at the 1st, 2nd, 5th and 10th minutes after extubation (p<0.05). During observation period RPP values did not change in diltiazem group but in lidocain group the values significantly increased at the 1st, 2nd, 5th and 10th min after extubation. In conclusion, in craniotomy cases, diltiazem is found more effective than lidocaine and diltiazem can be useful to blunt the haemodynamic response to extubation which can also be harmful.