The effects of preoperative hyponatremia on left ventricular ejection fraction and relation with clinical outcomes

Preoperatif hiponatreminin sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonu üzerine etkileri ve klinik sonuçlarla ilişkisi

Özet

Aim: In this study, we aim to investigate the relation between preoperative serum sodium levels and postoperative clinical follow-up; moreover, to compare the left ventricular ejection fraction increment in hyponatremic and normonatremic cases. Herein, we present one-year results of our clinic in open cardiac surgery performed patients. Materials and Methods: This is a retrospective study of cases who underwent open cardiac surgery between February 2014-2015 in our clinic. Transplantation assist device implanted cases and hemodialysis receiving patients by reason of chronic renal failure were excluded. Patients were divided into two groups according to blood serum sodium levels on admission day as normonatremic (135–145 mEq/L) or hyponatremic <135 mEq/L. The demographic characteristics of the patients, duration of intubation and length of intensive care unit (ICU) stay, need for inotropic support, mediastinal drainage amount, alteration in left ventricular ejection fraction (LVEF), intraaortic balloon pump (IABP) usage ratio, occurrence of acute renal failure, cardiopulmonary bypass time, cross clamping time and differences in clinical outcomes were examined. Results: Hyponatremia was observed in 31,3% of patients and those had higher NYHA classification score. There was no statistical difference between groups in LVEF alteration was determined (p=0.756). Postoperative duration of intubation (p=0.003), need of blood products transfusion(p=0.033), vasoactive inotropic support (p=0.021) and postoperative amount of drainage was statistically higher in hyponatremic cases surplus(p=0.018). Peroperatively, both aortic cross clamping time (p=0.018) and cardiopulmonary bypass durations (p=0.026) were higher in hyponatremic group. Furthermore, postoperative mortality was also significantly higher (p=0.001). Conclusion: We suggest that being hyponatremic has a prognostic importance in patients who undergo open cardiac surgery.

Abstract

Amaç: Bu çalışmamızda preoperatif serum sodyum değeri ile postoperatif klinik durum arasındaki ilişkiyi saptamayı ve hiponatremik hastaların operasyon sonrasında sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonundaki artışın normonatremik olgularla karşılaştırmayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: Şubat 2014 – 2015 tarihleri arasında kliniğimize başvuran ve açık kalp cerrahisi operasyonu olan, transplantasyon, yapay kalp implantasyonu yapılan olgular ve hemodiyaliz gerektiren kronik böbrek yetmezlik olguları dışındaki tüm hastalar çalışmamıza dahil edildi. Hastalar kan serum sodyum değerlerine göre operasyon öncesi iki gruba ayrıldı. Demografik veriler, entübasyon süreleri, yoğun bakım süreleri, inotrop kullanımı, oluşan komplikasyonlar, sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonu değişimi, intraaortik balon pompası kullanımı, kardiyopulmoner baypas süreleri, kross klemp süreleri ve klinik sonuçlar arasındaki fark değerlendirildi. Bulgular: Hiponatreminin postoperatif EF değişimi üzerine etkisi saptanmamıştır. Olguların serum sodyum değerine göre NYHA sınıflaması karşılaştırıldığında olguların hiponatremik hastalarda yüksek NYHA sınıfında olma arasında anlamlı fark saptanmıştır. Hiponatremik grupta postoperatif dönemde entübasyon süreleri, kullanılan kan ürünü ve postop drenaj miktarı anlamlı derecede fazladır. Hiponatremik hastalarda postoperatif akut böbrek yetmezliği görülme sıkılığı artmıştır. Hiponatremik hastalarda postoperatif mortalite oranları anlamlı derecede yüksektir. Sonuç: Çalışmamızda preoperatif hiponatreminin, kalp cerrahisi hastalarında prognostik önemi olduğunu düşünmekteyiz.