Management of acute limb compartment syndrome: A survey of clinical practice among orthopedics and traumatology surgeons in Turkey

Akut kompartman sendromu klinik yaklaşımları: Türkiye'deki ortopedi ve travmatoloji doktorlarının uygulamalarının anket ile değerlendirilmesi

Özet

Aim: The aim is to conduct a survey of currently practising orthopedics and traumatology surgeons and residents in Turkey regarding their current practice and perceptions on compartment syndrome management. Materials and Methods: A structured survey was developed for the study. Diagnosis in alert and unconscious patients, clinical signs of the condition, compartment pressure measurement, optimal time frame and technique for performing a fasciotomy, and preventive measures in patients with limb injuries were assessed. Results: Due to the evaluation, most significant and earliest symptom thought to be pain in 74% and 82.2% respectively. In diagnostic approach of conscious patients, 59.6% find intense pain and intense pain with passive stretching sufficient for diagnosis. In unconscious patients, 22.6% measure intracompartment pressure in every patient and if high in first measurement, indicates emergent fasciotomy, whereas 59.5% apply emergent fasciotomy in clinical suspicion without measuring intracompartment pressure. 89.7% don’t use pressure gauge in case of a compartment syndrome suspicion. 55.5% have not seen manually constructed mechanism before. 25.3% participants have sufficient knowledge to construct the mechanism. Conclusion: There are controversies in the management of compartment syndrome in Turkey, development of clinical practice guidelines may encourage best practice, reduce variations and reduce the incidence of complications.

Abstract

Amaç: Çalışmanın amacı, Türkiye’de halen çalışmakta olan ortopedi ve travmatoloji uzmanları ve asistanlarının, kompartman sendromuna yönelik güncel yaklaşım ve algılarının ortaya konmasıdır. Gereç ve Yöntem: Çalışma icin tasarlanmış anket ile, bilinci açık veya kapalı hastada tanı, kompartman sendromunun klinik bulguları, kompartman basıncı ölçümü, fasiyotomi icin uygun müdahale süresi ve tekniği değerlendirildi. Bulgular: Bu değerlendirmede, en önemli (%74) ve en erken (%82,2) oluşabilecek semptomun ağrı olduğu görüşü hakimdir. Tanısal yaklaşımda, %59,6 aşırı ağrı ve pasif germe ile aşırı ağrıyı tanı icin yeterli görmektedir. Bilinci kapalı hastalarda, %22,6 kompartman basıncını her hastada ölçülmesi gerektiğini ve birinci yüksek sonuçta acil fasiyotomi endikasyonunu uygun görmektedir. Öte yandan, %59,6 kompartman basıncı ölçmeksizin klinik şüphenin acil fasiyotomi icin yeterli bir endikasyon olduğu görüşündedir. %89,7 kompartman sendromu şüphesinde basınç ölçmeye gerek duymamaktadır. %55,5 manuel kompartman ölçüm düzeneğini hiç görmemiş ve %25,3 düzeneği kurabilecek bilgiye sahip olduğunu ifade etmektedir. Sonuç: Türkiye’de kompartman sendromu yönetiminde tartışmalı yaklaşımlar olduğu gözlenmekle beraber, klinik yaklaşım rehberlerinin hazırlanması, en uygun yaklaşımın oluşması, değişken yaklaşımların ve komplikasyon insidanslarının azaltılması için fayda sağlayacaktır.