Dergiler / Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi / 2000 / Cilt: 14 - Sayı: 3
Pektoralis major miyokutan flep ile rekonstrüksiyon uygulamalarımız
- Sayfa
- 217–226
- DOI
- —
Özet
Bu çalışmada, pektoralis major miyokutan flep (PMMF) ile rekonstrüksiyonun uygulandığı 19 hastadaki 20 işleme ait veriler taranması ile, işlem sonrası elde edilen sonuçların yanı sıra, komplikasyon gelişimi ve buna yol açabilecek faktörlerin araştırılması amaçlanmıştır. Pektoralis miyokutan flebi, özellikle oral kavite ve boyun bölgesi olmak üzere baş boyun yerleşimli her türlü defektin onarımında kullanılabilmektedir. Komplikasyon gelişmeyen hastalarda uygulanan rekonstrüksiyon işlemi ile yeterli fonksiyonel ve kozmetik sonuçlar elde edilmiştir. Serimizde yer alan hastaların 9 tanesinde çeşitli komplikasyonlar ortaya çıkmış, bunlardan 5'i minör, 4'ü majör olarak nitelendirilmiştir. Hasta yaşının 50 ve üzeri olmasının, hasta cinsiyetinin ve sistemik vasküler hastalık öyküsünün flebe bağlı komplikasyon gelişme riskini anırmadığı, ancak sigara içmenin komplikasyon gelişme sıklığını anlamlı derecede artırdığı belirlenmiş; ayrıca komplikasyon gelişen hastaların hastanede kalış süresinin komplikasyon gelişmeyenlere göre anlamlı derecede daha uzun olduğu saptanmıştır. Sonuç olarak hızlı, kolay ve güvenilir bir uygulama olan PMMF flebinin mandibula rekonstrüksiyonu gerektirmeyen oral ve orofaringeal defektlerde rekonstrüksiyon için iyi bir seçim olduğu görüşüne varılmıştır.
Abstract
In this article, the data concerning 20 reconstruction procedures conducted in 19 patients using pectoralis major myocutaneous flap were reviewed and the results were presented, emphasizing the development of and possible factors predisposing to complications. Various complications were developed in 9 patients, of which 5 were assigned as minor and 4 as major. It was found out that patient age over 50, patient sex and history of a systemical vascular disease did not increase the risk of flap associated complications in contrast to smoking which significantly increased the rate of complications; also the hospitalization period of the patients who developed complications was found to be significantly longer than those who did not develop complications.