Çocuklarda ansefalit: 27 vakanın sunumu

HALİL ÖZDEMİR,Anıl TAPISIZ,Ergin ÇİFTÇİ,Erdal İNCE,Tanıl KENDİRLİ,Suat FITÖZ,Serap Tıraş TEBER,Gülhis DEDA,Ülker DOĞRU

Özet

Amaç: Son 9 yıl içinde takip ettiğimiz ansefalitli olgularımızın etiyolojik ajanlar, klinik tablo ve prognoz yönünden incelenmesi amaçlanmıştır. Yöntemler: 2000-2008 yılları arasında ansefalit tanısı ile yatırılıp tedavi edilen hastaların kayıtları retrospektif olarak incelendi. Bulgular: Araştırma döneminde 27 hasta ansefalit tanısı aldı. Hastaların ortanca yaşı 90 ay (5 ay-15 yıl) ve erkek/kız oranı 2/1 idi. Başvuru sırasındaki en sık yakınmalar ateş (%85), bilinç değişiklikleri (%77), konvülsiyon (%59), baş ağrısı (%59) ve kusma (%52) olarak tespit edildi. On yedi (%63) hastada etken saptandı, saptanan etkenler; kabakulak virüsü (4 hasta), kızamıkçık virüsü (4 hasta), Epstein Barr virüs (3 hasta), herpes simpleks virüs tip 1 (2 hasta), sitomegalovirüs (1 hasta), kızamık virüsü (1 hasta), varisella zoster virüs (1 hasta) ve enterovirüs (1 hasta) idi. On hastada ise etken saptanamadı. Beş hastada sekel gelişti. Bir hasta ise kaybedildi. Sonuç: Ansefalitlerde etken dağılımı geniştir. Epidemiyolojik özelliklere ve aşılama programlarına göre görülen etkenler zaman içinde değişiklik gösterebilir. Vakaların önemli bir kısmında etken saptanamamaktadır. Ülkemizde de ansefalitlerde etken tanımlama ve uygun tedavi olasılığı arttıkça ve the patients aşıları ile aşılı çocukların sayısı arttıkça morbidite ve mortalite azalacaktır.

Abstract

Objective: To determine the etiology, clinical presentation and prognosis of the patients with encephalitis in the last nine years. Methods: Data from patients with encephalitis treated between 2000 and 2008 were examined retrospectively. Results: Twenty seven patients were diagnosed as encephalitis. The median age of the patients was 90 months (5 months-15 years) and male/female ratio was 2/1. The most common symptoms on admission were fever (85%), alterations in consciousness (77%), convulsion (59%), headache (59%), and vomiting (52%). In 17 (63%) patients, the etiological agents were determined, which were mumps virus (4 patients), rubella virus (4 patients), Epstein-Barr virus (3 patients), herpes simplex virus type 1 (2 patients), cytomegalovirus (1 patient), measles virus (1 patient), varicella-zoster virus (1 patient) and enterovirus (1 patient). In 10 patients, the etiological agents could not be found. In five patients, permanent sequelae developed. One patient died. Conclusion: The spectrum of the etiological agents of encephalitis is vast. These agents can change with time according to epidemiological features and vaccination programs. The agents could not be detected in the majority of the cases. In our country, the morbidity and the mortality will decrease as the possibilities for detection of etiological agents and administration of appropriate treatment and the proportion of the patients vaccinated with measles-mumps-rubella and chickenpox vaccines increases.