Bir reanimasyon ünitesinde hastane infeksiyonu etkenleri ve antibiyotik kullanımı

Özet

Bu çalışma Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi, Anesteziyoloji ve Reanimasyon Anabilim Dalı Reanimasyon Ünitesi'nde 1998 ve 1999 yıllarında izlenen 50'şer hastada gelişen hastane infeksiyonları etkenlerini ve antibiyotik kullanımını irdelemek amacıyla planlandı. Böylelikle 1998 yılı başından itibaren yoğun bir şekilde uygulanan infeksiyon kontrol önlemleri ve rasyonel antibiyotik kullanımının sonuçlarını değerlendirmek ve ünite için gelecek yıllarda kullanılabilecek bir veri tabanı oluşturmak hedeflendi. Hastane infeksiyonu etkenleri incelendiğinde 1999 yılında I998'e göre Acinetobacter baumannif nin %7.6, metisiline dirençli Staphylococcus aureus'un %5.2 ve enterokok türlerinin %3.7 oranında artış gösterdiği belirlendi. Antibiyotik kullanımının değerlendirilmesinde Dünya Sağlık Örgütü (WHO) tarafından önerilen "uygulanan günlük dozlar (DDD: Defined daily dosages)/1000 hastane günü" temel alındı. 1998 yılında 105, 1999 yılında 56 hastane infeksiyonu geliştiği belirlenen 50'şer hastada antibiyotik kullanımının 1998 yılında 260.2 DDD/1000 hastane günü ve 1999 yılında 243.6 DDD/1000 hastane günü olduğu saptandı. Ayrıca ünitede uygulanan antibiyotikler içinde ilk 3 sırada 1998 yılında sefalosporinler (%28.1), glikopeptidler (%20.6) ve karbapenemlerin (%18.5) yer aldığı, bu sıralamanın 1999 yılında aminoglikozidler (%25.9), karbapenemler (%2I.5) ve glikopeptidler (%19.6) şeklinde olduğu belirlendi. 1999 yılında aminoglikozidler ve karbapenemlerin daha fazla kullanımı infeksiyon etkenleri içinde A. baumahnii'n\n ön plana geçişi ile ilişkilidir.