Migrenli hastalarda homosistein düzeyleri

Özet

Amaç: Migren, disabilite oluşturan tekrarlayıcı baş ağrısı atakları ve otonom sinir sistemi bozukluğu ile karekterize yaygın, kronik bir bozukluktur. Migren semptomlarının oluşumundan vasküler değişiklikler sorumludur. Genç serebral iskemi olgularında migren birlikteliği dikkat çekmektedir. Hi- perhomosisteinemi, tromboz, ateroskleroz, miyokard infarktüsü ve iskemik inme gibi iskemik vasküler hastalıklar için bağımsız bir risk faktörüdür. Bu patolojiye sahip hastaların bazılarında yüksek plazma homosistein düzeyleri saptanmaktadır. Bu nedenle, auralı ve aurasız migrenli olgularda migren- iskemik inme ilişkisinde olası bir nedensel faktör olan hiperhomosisteineminin varlığını araştırdık. Yöntemler: Çalışmaya International Headache Classification-II kriterlerine göre ilk kez auralı ve aurasız migren tanı kriterlerini dolduran toplam 66 migren hastası ile yaş ve cinsiyet açısından eşdeğer 66 kontrol grubu kişiler alındı. Her iki grupta plazma homosistein değerleri karşılaştırıldı. Bulgular: Hasta ve kontrol grubu olguların yaş ortalaması 35 idi. 21 erkek, 45 kadın olgudan oluşan iki grup arasında homosistein ortalamalarında anlamlı fark bulunmadı (p=0.227). Migrenli hastaların 29u auralı, 37si aurasız idi. Auralı migren hastalarında homosistein ortalaması 11.99, aurasız migren hastalarında 10.16 idi (p=0.223). Homosistein düzeyi yüksek olan migrenli hasta sayısı auralı grubta 8 (auralıların %27.6sı) aurasız grubta 6 (aurasızların %16.2si) idi. Erkek hasta grubunda homosistein ortalaması, kadın hasta grubuna göre anlamlı derecede yüksek saptandı (p=0.02). Migren tipleri arasında, yaş, atak sayısı ve süresinde istatistiksel farklılık saptanmadı. Aile öyküsü olanlarda auralı hasta sayısı 21, aurasız hasta sayısı 18 ve aile öyküsü olmayanlarda auralı hasta sayısı 8, aurasız sayısı 19 idi. Kadınlarda atak sayısının, erkeklere göre anlamlı derecede fazla olduğu (p=0.015) ve atak sürelerinin de, kadınlarda erkeklerden anlamlı oranda uzun sürdüğü görüldü (p=0.11). Kontrol grubu, auralı ve aurasız migren hastalarının homosistein değerleri ile karşılaştırıldı. Her iki grupta homosistein ortalamalarında istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmadı (p=0.664). Sonuç: Bu çalışmada, auralı ve aurasız migren hastaları arasında ve kontrol grubu ile total migren hastalarında hiperhomosisteinemi yönünden an- lamlı farklılık saptanmadı. Bu sonuç olgu sayılarımızın az olmasına bağlanabilir ve daha geniş populasyonlu çalışmaların gerekliliğini desteklemektedir.

Abstract

Objective: Migraine is a common chronic disease, characterised by the recurrence of disabling headache attack, and autonomic nervous system dysfunction. Integrated neurovascular theories have been appropriated in the migraine physiopathology. Vascular changes are responsible for the formation of migraine symptoms. Migraine association is remarkable in young cerebral ischemia cases. Hyperhomocysteinemia is an independent risk factor for vascular diseases such as thrombosis, atherosclerosis, myocardial infarct and ischemic stroke. High homocysteine levels in some patients with this pathology have been determined. Therefore, we investigated hyperhomocysteinemia, which is a probable causal factor of the relationship between migraine and ischemic stroke in patients with migraine with or without aura. Methods: Sixty-six migraine patients who fullfilled International Headache Classification- II criteria of migraine with or without aura and 66 sex and age matched controls were included this study. Plasma homocysteine levels were compared in both groups. Results: Mean age for both patient and control groups was 35 and there were 21 men and 45 women cases in each group. As average homocysteine levels compared in both groups there was no significant difference (p=0.227). There were 29 migraine with aura and 37 migraine without aura patients in the patient group. Mean homocysteine levels are 11.99 in migraine with aura, and 10.16 in migraine without aura (p=0.223). 8 cases of migraine with aura (27.6% of migraine with aura) and 6 cases of migraine without aura (16.2% of migraine without aura) had homocystein levels above the upper limit. Mean homocysteine levels of male patients were significantly higher than female patients (p=0.02). We did not determine any statistically significant differences between migraine types in terms of age, number of attacks and attack duration. Within the group who had a positive family history, the number of patients with aura was 21 and without aura was 18. On the other hand, in the negative family history group, the number of patients with aura was 8 and without aura was 19. In comparison between the number of attacks, we established that the number of attacks were significantly higher in women than men (p=0.015) and attack durations were significantly longer in women than men (p=0.11). Mean homocysteine levels were compared between the control group, the group of patients with aura and the group without aura. No statistical difference was determined in both groups (p=0.664). Conclusion: In this study we detected no significant difference of hyperhomocysteinemia conditions between either the groups of patients with aura and without aura or the control group and all migraine patients. This conclusion may be due to the small patient population and this indicates the necessity for larger population studies.