Daha önce açık nefrolitotomi yapılan hastalarda perkütan nefrolitotomi yapılması güvenli midir?

Is percutaneous nephrolithotomy safe in patients previously having undergone open nephrolithotomy?

Mehmet TAŞKIRAN,Orhan TANRIVERDİ,Umut SARIOĞULLARI,Göksel BAYAR,Hüseyin ACINIKLI,Kaya HORASANLI,Muammer KENDİRCİ,Cengiz MİROĞLU

Özet

Amaç: Daha önce açık nefrolitotomi yapılan hastalarda perkütan nefrolitotominin (PNL) güvenli ve etkin bir şekilde yapılabileceğini göstermek. Yöntemler: 2004-2012 yılları arasında yapılan 533 PNL olgusu Grup-1 (456 hasta) daha önce açık nefrolitotomi yapılmayanlar, Grup-2 (77 hasta) daha önce açık nefrolitotomi yapılmış olanlar şeklinde ayrılmıştır. Her iki grup yaş, vücut kitle indeksi (BMI), taş hacmi, operasyon öncesi hidronefroz varlığı, taşın lokalizasyonu, operasyon ve floroskopi süreleri, böbreğe giriş sayısı, komplikasyonlar, kanama miktarları, taştan arınma oranı, kan transfüzyonu gereksinimi, nefrostomi kateterini alma zamanı, hastanede kalış süreleri açısından ki-kare, Mann-Whitney U ve Kruskall Wallis testleri kullanılarak de- ğerlendirilmiş, p 0.05). Girilen port sayısı Grup 2de daha fazla olup istatiksel olarak anlamlıdır (p=0.01). Operasyon öncesi hidronefroz varlığı Grup 1deki hastalarda daha yüksek oranda (%63.5) bulunmaktadır (p=0.022). Operasyon öncesi ESWL öyküsü Grup 2 hastalarında daha yüksek oranda saptandı (%35.1), istatiksel olarak anlamlı bulundu (p=0.03). Sonuç: Daha önce açık nefrolitotomi yapılan böbrek taşlı hastalarda PNL etkin ve güvenli bir şekilde yapılabilir, fakat bu hasta grubunda pelvikalisyel sistem ve retroperitoneal anatominin değişebileceği, böbreğe giriş sayısının artabileceği, ek girişimlerin gerekebileceği göz önünde bulundurulmalı- dır.

Abstract

Objective: To investigate whether percutaneous nephrolithotomy (PNL) can be performed safely and effectively in patients who have previously un- dergone open nephrolithotomy. Methods: A total of 533 PNL procedures were divided into two groups; PCNLs with (Group-1, n=456) and without previous open nephrolithotomy (Group-2, n=77). Both groups were compared for age, body mass index (BMI), stone burden, presence of hydronephrosis, localization of stone, op- eration and fluoroscopy times, number of accesses, complication rate, rate of stone-free status, need for blood transfusion, nephrostomy catheter removal time, and hospital stay. The qui-square, Mann-Whitney U, and Kruskall Wallis tests were used for statistical analyses. A p value of <0.05 was considered as significant. Results: No statistically significant difference was seen between the groups regarding gender, BMI, age, stone volume, presence of hydronephro- sis, localization of stone, rate of stone-free status, need for blood transfusion, operation and fluoroscopy times, complication rates, time to remove nephrostomy catheter, and hospital stay (p>0.05). The number of ports was significantly higher in Group 2 than the group-1 (p=0.01). The presence of hydronephrosis in Group 1 (63.5%) was higher than Group 2 (p=0.022). A history of prior ESWL was found to be higher in Group 1 (35.1%) compared to Group 2 (p=0.03). Conclusion: PNL may be performed effectively and safely in kidney stone patients who have previously undergone open nephrolithotomy. Due to the changes in anatomy, the number of accesses might increase and additional interventions might be required in previously operated patients.