İzole penetran flank yaralanmalarına yaklaşım

Doğan GÖNÜLLÜ,M. B. Can BALCI,Mehmet Gedik LARİ,Muzaffer ER,Ferda Nihat KÖKSOY

Özet

Amaç: Hemodinamik stabil penetran flank yaralanmalarında yaklaşım şekli hala tartışmalıdır; laparoskopik eksplorasyon, yakın fizik muayene takibi, ve üç kontrastlı abdominal bilgisayarlı tomografi (BT) uygulanan yaklaşım alternativleridirler. Amacımız kliniğimiz deneyimlerini aktarmaktır. Yöntemler: Ocak 2003 - Nisan 2013 yılları arasında penetran flank yaralanması olan 118 hasta retrospektif olarak gözden geçirilmiştir; abdominal flank, ön ve arka aksiler çizgiler arasında kalan, yukarıda 5. kaburga ile aşağıda iliak krest ile sınırlandırılan bölge olarak tanımlanmıştır. Bulgular: Hastaların 9u ateşli silah, 109u kesici delici alet yaralanması olmak üzere, penetran flank yaralanması olan 118 hasta irdelenmiştir; tüm hastalar erkekti. Hastalar 3 grup halinde irdelenmiştir: laparotomi grubu (13), laparoskopi grubu (16) ve üç kontrastlı abdominal BT çekilmiş ve konservatif takip edilmiş hastalar grubu (89, %75,4). Laparotomi endikasyonları, hemodinamik instabilite (3/13), ateşli silah yaralanması (7/13) ve peritoneal iritasyon bulguları (3/13) olarak bulunmuştur. Laparoskopi yapılmış olan 2 hastada tanjansiyel ateşli silah yaralanması, diğerlerinde kesici delici alet yaralanması mevcuttu. Bu grubun 5 hastasında izole diyafragma yaralanması mevcuttu ve laparoskopik olarak tamir edildiler, splenik rüptürü olan 2 hasta ve kolonik yaralanması olan bir hastada ise açık laparotomi ile devam edilmiştir; sekiz hastaya negatif laparoskopi yapılmıştır. Grup 3 hastaları (89, %75,4) konservatif takip edilmişlerdir, 3 hastada üçlü kontrast maddeli abdominal BT negatif olmasına rağmen 3. gün ameliyat edilmişlerdir (3/89). Hastanede ortalama yatış süresi 1. Grup hastaları için 8,7 gün, 2. Grup için 3 gün, 3. Grup için 3,5 gün olarak hesaplanmıştır. Sonuç: Kesici delici alet yaralanmalarında ve özellikle hemodinamik stabil olanlarda, yoğun klinik takip ile üç yoldan kontrast maddeli abdominal tomografi, laparotomi oranını azaltmaktadır. Diagnostik laparoskopinin ek olarak kullanılması diyafragma yaralanmalarının tanısında faydalıdır.

Abstract

Objective: The management of haemodynamic stable penetrating injuries of the flank has not been well defined; laparoscopic exploration, closed abdominal examination and triple contrast computed tomography (CT) are alternative modalities. Our aims are to explain our experience in these cases. Methods: We reviewed the patients with isolated penetrating flank trauma admitted between January 2003 and April 2013.The flank was defined as the area between the anterior and posterior axillary lines, inferior to the fifth intercostal space and superior to the iliac crest. Results: There were 118 patients with flank penetrating wounds (9 gunshot and 109 stab injuries). All patients were male. There were three patient groups: laparotomy (13), laparoscopy (16), and only closed clinical observation with triple contrast CT scan (89). The indications for open laparotomy in Group 1 patients were haemodinamically unstable (3/13), gunshot wounds (7/13) and peritoneal irritasyon findings (3/13). In the laparoscopy group two patients had tangential gunshot wound, the others were stab penetrating injuries; five isolated diaphragmatic injuries were repaired laparoscopicaly, two patients with splenic rupture and one patient with colonic injury were converted to an open exploration. There were 8 negative laparoscopies (8/16). Group 3 consisted of 89 (75.4%) patients who were managed with serial abdominal examination and triple contrast CT scan; three of these with negative triple contrast CT were submitted to laparotomy after three days of closed observation (3/89). The mean length of hospitalisation was 8.7 days for Group 1., 3 days for the laparoscopy Group and 3.5 days for the observation group. Conclusion: In stable, especially stab wound patients, the closed clinical observation with triple contrast CT scan should be performed to minimize the need for laparotomy, and the addition of laparoscopy is useful for evaluation of the diaphragm.