Dergiler / Güncel Retina Dergisi / 2018 / Cilt: 2 - Sayı: 4

Behçet Hastalığında Göz Tutulumu, Prognoz ve Komplikasyonlar

Ocular Involvement, Prognosis and Complications in Behçet’s Disease

Sayfa
384–387
DOI
—

Özet

Hem çocuk hem de büyüklerde gözlenebilen oküler Behçet sendromu, görsel açıdan yüksek morbidite içermektedir. Behçet sendromu tanısı ile takip edilen hastaların yaklaşık yarısında göz tutulumu gerçekleşir. Bu olgularda tek veya çift taraflı tekrarlayan ön, orta veya arka üveit atakları gelişmesi sonucunda zaman içerisinde gözün her katmanında değişik semptom ve bulgularla hasta göz kliniklerine başvurur. Oküler tutulum, kendini sınırlamayan ve beklenmedik ataklarla bir gözden diğerine atlayan ve ciddiyeti de hastadan hastaya değişebilen sendromik bir prosestir. Yıllar içerisinde hastalık sönse de kronik ve siklitik karakteri ve atak-remisyon tarzındaki geliş gidişleri nedeni ile prognozu ve gelişebilecek komplikasyonları açısından bir öngörüde bulunmak zordur. Göz tutulumu genellikle oro-mukokütanöz tutulumdan sonra gelişmekle beraber nadiren ilk tutulum da olabilir ve yakın takibi yapılmadığında prognozu iyi değildir. Ön üveiti olan olgularda prognoz genel olarak iyi olmakla beraber arka veya panüveit durumunda gelişen komplikasyonlar nedeni ile prognoz kötüdür. Ancak, biyolojik ajanların son yıllarda kullanıma girmiş olması sayesinde hedefe yönelik tedavilerle görsel prognoz oldukça iyileşmiştir.

Abstract

Ocular Behçet syndrome, which may develop both in children and adults, has a high ocular morbidity. Ocular involvement develops in about half of Behçet patients and various symptoms and signs are present as a result of unilateral or bilateral attacks of anterior, intermediate or posterior uveitis. The syndromic process of the disease is characterized by un-predictable and not self-limiting attacks from one eye to the other. The severity of the disease also changes from patient to patient. Although ocular involvement generally occurs after oromucocutanous involvement, it may be the first presentation in some cases and the prognosis is bad if the follow up is not sufficient. The prognosis is good in cases of anterior uveitis whereas posterior and panuveitis have bad prognosis as a result of complications. Hopefully, recent years have demonstrated good results on the visual prognosis with the use of biologic agents.