Effect of Mouthrinses on Water Sorption and Solubility of Flouride-Releasing Restorative Materials

Fluorid Salabilen Restoratif Materyallerin Su Emilimi Ve Çözünürlüğü Üzerine Gargaraların Etkisi

Özet

Objective: This study aimed to investigate water sorption/solubility behavior of glass ionomer cement-based-containing restorative materials. Methods: A total of 21 specimens for each material (Riva Self Cure, Riva Light Cure, GCP Glass Fill) were prepared using a teflon ring (10x2 mm). These specimens were stored in a desiccator for 24 hours at 37±1 ºC and the weight of each sample was measured using a sensitive balance. Afterwards, the specimens were stored in an incubator containing distilled water, mouthrinse with alcohol, and mouthrinse without alcohol at 37±1 ºC for one day. The specimens were later dried to a constant mass in a desiccator, and each specimen was measured using a digital electronic caliper. Data were statistically analyzed (p<0.05). Results: Data were evaluated using one-way ANOVA and post-hoc Tukey tests. Water sorption values were found to be significantly higher for the resin-modified glass ionomer cement group than for the high-viscosity glass ionomer cement (HVGIC) group in all the three different media (p<0.05). HVGIC material showed similar water sorption values for all three media. Conclusion: Compositions of restorative materials play key roles in their water sorption/solubility in different areas.

Abstract

Amaç: Bu çalışmanın amacı, cam iyonomer siman bazlı restoratif materyallerin su emilimi ve çözünürlüğü özelliklerini araştırmaktır. Yöntemler: Teflon halkalar (10x2 mm) kullanılarak her bir materyal (Riva Self Cure, Riva Light Cure, GCP Glass Fill) için toplam 21 örnek hazırlandı. Örnekler desikatör içerisine yerleştirilerek 24 saat 37±1 ºC’de bekletildi ve bu süre sonunda her örneğin ağırlığı hassas terazi ile ölçüldü. Aynı örnekler daha sonra üç gruba ayrılarak bir gün boyunca distile su, alkollü gargara ve alkolsüz gargara içeren solüsyonlarda 37±1 ºC’de saklandı. Örnekler sabit bir kütleye gelinceye kadar tekrar desikatörde kurutuldu. Her örneğin çap ve kalınlıkları dijital elektronik kumpas kullanılarak ölçüldü. Veriler one-way ANOVA and post-hoc Tukey testleri kullanılarak değerlendirildi ve alfa hata düzeyi 0,05 olarak seçildi. Bulgular: Su emilim değerleri, resin modifiye cam iyonomer siman grubu için yüksek viskoziteli cam iyonomer siman (HVGIC) grubundan üç farklı ortamın hepsinde anlamlı olarak yüksek bulunmuştur (p<0,05). HVGIC materyali üç ortamın tümü için benzer su emilim değerleri göstermiştir. Sonuç: Restoratif materyallerin içerikleri, farklı alanlarda su emilim/ çözünürlüklerinde kilit rol oynar.