Düş şatolarından çoklu salonlara değişen seyir kültürü ve sinema

Özet

http://www.megaplex.com.tr, 17.02.2009 Özet: Bu çalışmada, seyir kültüründeki değişim, sinema salonları ve seyirci profilinde-ki değişimler üzerinden ele alınmaktadır. Yazıda seyirci olgusu, bağlamsal yaklaşımla ulusal film endüstrisinde kültürel, politik, kurumsal, endüstriyel belirleyicilerden biri olarak analiz edilmeye çalışılacaktır. Türkiye'de son dönemdeki seyir kültürünün değişiminde, dünyadaki neo-liberal politikaların (küreselleşme ve tüketim olgusu gibi) etkisi olduğu düşünülmektedir. Bağımsız sinema salonu mekânlarından alışveriş merkezleri içindeki çok salonlu sinemalara geçiş, seyir kültüründeki değişimin en belirgin göstergelerinden birini oluştururken, Türk sinemasının temel dayanak noktasını oluşturan seyircinin profilinde ve tercihinde de değişimler olmuştur. Genç, eğitimli ve kentli bir kitlenin yanı sıra kadınların yeniden sinemaya yöneldikleri gözlemlenmiştir. 1990 sonrası farklı üretim tarzların birbirine eklemlendiği ve yeniden yapılandığı Türk sinemasında, seyirci, popüler yerli yapımlara yönelmiş, sinema salonları da alışveriş merkezlerinin olmazsa olmaz bir parçası haline gelmiştir. Sinema yeniden yatırım alanı haline gelmiş, büyük sermaye grupları ile dış girişimciler, işletmelere yatırım yapmaya, ortak olmaya başlamıştır.

Abstract

Abstract: In this study the transition of spectatorship is discussed through movie theaters and audience profile. The concept of spectatorship is analysed by contexual approach as a cultural, political, institutional and industrial determinant in national film industry. It is thought that neolibaral politics in the world (globalization and consumer culture) recently effected the culture of spectatorship in Turkey. The transition from indipendent movie theaters towards multiplexes at shoping malls is the most significant indication of change in film culture. And also this transition had an impact on the audience profile - the economic bases of Turkish cinema - and their expectations. It is observed that in addition to young, educated and city-dweller audience, the number female cinema-goers has increased. After 1990s different modes of production were articulated and reconstructed in Turkish Cinema. During this period audience preferences yield towards popular local fikms. Filmmaking once again became a favourable investment. Big large cooperations and foreing enterpreneurs started to invest on mergers and acquisations.