Dergiler / Kebikeç İnsan Bilimleri İçin Kaynak Araştırmaları Dergisi / 2012 / Sayı: 34

Eşkıyanın “ adi ” şiddetinin siyasallığı ve yasa yapıcı mirası

Politicized nature of the ordinary violence of the bandit and the legacy of the lawmaker

AHMET ÖZCAN

Sayfa
7–24
DOI
—

Özet

Yukarıdaki makale, European University Institute tarafından 2011’de düzenlenen “12. Akdeniz Araştırma Konferansı” kapsamında sunduğum ve Boğaziçi Üniversitesi Siyaset Bilimi Bölümü’nde halen devam etmekte olan “Son Kürt Eşkıyaları, Göçerler ve Merkezileşme” adlı doktora tezimin girişi niteliğinde olan çalışmamın teorik bölümünü oluşturmaktadır. Birinci bölümde, Türkiye’de eşkıyalık üzerine var olan literatür incelenmiş ve bu konuda şu ana kadar yapılmış tartışmanın “sosyal ve karşı-sosyal eşkıya” düzlemine sıkışıp kaldığı savunulmuştur. İkinci bölümde ise eşkıyanın gerek fiili gerekse mitsel var oluşuyla iktidar, yasa ve şiddet arasındaki ilişkideki konumu üzerinden yukarıda bahsedilen düzlemin dışına çıkmak için, eşkıyanın “adi” olarak adlandırılan şiddetinin siyasallığı ve yasa yapıcılığı vurgulanmıştır. Son bölümde ise son Kürt eşkıyaları üzerine gerçekleştirdiğim ve bu makalenin boyutları dışında kalan ampirik araştırmanın sonuçları, önceki iki bölümden çıkan teorik çerçeve içinde tartışılmıştır.

Abstract

The article above constitutes the theoretical side of the study that the author presented in the “12th Mediterranean Research Meeting” -which was organized by the European University Institute in 2011- and that forms the introductory discussion of his ongoing doctoral dissertation “Last Kurdish Bandits, Nomads, and State Centralization” in the Department of Political Science at Boğaziçi University. In the first part, it is argued through an examination of the existent Turkish literature on banditry that the current banditry discussion is trapped within the plane of “social and anti-social banditry”. In order to go beyond the given plane of discussion, the political and law-making character of the so-called “ordinary” violence of bandit is emphasized through analyzing the position of banditry, including both of its actual and mythical existence, in the relations between power, law, and violence. In the final part, the results of my empirical research on the last Kurdish banditry -whose body is beyond the scopes of this essay- are discussed in the theoretical framework that is derived from the first two parts of the paper.