Şiddet, milliyetçilik ve hak İhlâli/cürüm istatistikleri: Osmanlı Örneği

Violence, nationalism and the statistics of violence/violations: The Ottoman case

Özet

Osmanlı son yüzyılını kaplayan kollektif ve politik şiddet günümüz Osmanlı coğrafyasında da tüm yıkıcılığıyla devam etmektedir. Bu tarihsel ve güncel sorun her alanda oldugu gibi akademide de gereken ilgiye mazhar olmaktadır. Ancak bu çalışmaların pek kaale almadığı veya üstünkörü geçtiği konu kollektif şiddetin nitelendirilmesi ve ölçülmesi meselesidir. Kollektif şiddet duygusal bir kalkışmadan öte bir rasyonel aklı içeriyorsa, bunun ölçülmesi de kaçınılmazdır. Bu çalışma milliyetçiliğin şiddet/ihlâl istatistiklerini nasıl ürettiklerine, araçsallaştırdıklarına dair sorgulanabilecek genel özellikleri öne çıkarmakta ve bunlara doyurucu cevaplar aramaya çalışmaktadır.

Abstract

Collective and political violence that dominated the late century of the Ottoman Empire still prevails in the same lands with its destructive consequences. This historical and actual problem deservedly receives attention in the academia. However, the issues of how to define the colective violence and how it was measured have been grossly ignored. If such violence involved a rationale behind, one would inevitably expect it to be measured as well. This essay attempts to question the main characteristics of how nationalism produced what may be called statistics of violence/violations and seeks to find some answers to such questions.