The Effect of the Supplemental Feeding of Queen Rearing Colonies on the Reproductive Characteristics of Queen Bees (Apis mellifera L.) Reared from Egg and Diffrent old of Larvae

Yetiştirme Kolonilerinde Ek Besleme Yapmanın Yumurta ve Farklı Yaştaki Larvalardan Yetiştirilen Ana Arıların (Apis mellifera L.) Üreme Özellikleri Üzerine Etkisi

Özet

This study was carried out to determine the effct of supplemental feeding on the reproductive characteristics of queen bees reared from diffrent stages of brood. Queen were reared from one and two-day-old larvae grafted by Doolittle method and were reared from the eggs were transferred by Karl Jenter set and given to the starter colonies prepared as queenless. The starter colonies are arranged as follows: B1, one-day-old larva were grafted; B2, two-day-old larvae were grafted; B3, two-day-old eggs were transfered; and F1, four grams of vitamin a, protein, and minaral mixture were added to the sugar syrup at a ratio of one to one (w/w) per day; F2, no supplemental feeding and the bees benefited only from natural resources. In general, supplemental feeding of starter colonies increased the acceptance rate of larvae and eggs. Colonies fed with a supplemental diet had a higher acceptance rate (82.35%) compared to unfed colonies (62.74%). The highest queen emergence weight (205.75±1.46 mg) was obtained from the two-day-old egg transfer. In the fed group, the average emergence weight of the queen bee was found to be 195.01±2.03 mg, while this value was determined as 186.30±2.09 mg in the group that was not fed. Supplemental feeding of the colonies increased the spermathecae diameter of the queens from 0.98±0.025 mm to 1.09±0.025 mm, while the number of spermatozoa in the spermathecae increased from 4.26±0.679 million to 4.54±0.648 million.

Abstract

Bu çalışma ek beslenmenin yumurta ve farklı yaşlardaki larvalardan yetiştirilen ana arıların üreme özellikleri üzerine etkisini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Bir ve iki günlük yaştaki larvalar Doolitle yöntemiyle ve yumurtadan ana arı üretimi ise jenter seti yardımıyla transfer edilerek ana arısız olarak hazırlanan başlatıcı kolonilere verilmiştir. Başlatma kolonileri aşağıdaki şekilde düzenlenmiştir: B1, bir günlük larva transferi; B2, iki günlük larva transferi; B3, iki günlük yumurta transferi; F1, günlük bir litre bire bir oranında (bir suya bir şeker) şeker şurubuna dört gr vitamin, protein ve minarel karışımı ilave edilmiştir. F2, ek besleme yapılmayarak arıların sadece doğal kaynaklardan yararlanması sağlanmıştır. Genel olarak, başlatma kolonilerine yapılan ek beslemeler larva ve yumurta kabul oranını arttırmıştır. Tamamlayıcı diyetle beslenen koloniler (%82.35), beslenmemiş kolonilere (%62.74) kıyasla daha yüksek kabul oranına sahip olmuşlardır. Yetiştirme grupları içinde en yüksek ana arı çıkış ağırlığı (205.75±1.46 mg) iki günlük yumurta transferinden elde edilmiştir. Besleme yapılan grupta ortalama ana arı çıkış ağırlığı 195.01±2.03 mg olarak bulunurken, bu değer ilave beslenme yapılmayan grupta 186.30±2.09 mg olarak belirlenmiştir. Kolonilere ek besleme yapmak ana arıların spermatheca çapında 0.98±0.025 mm’den 1.09±0.025 mm’ye bir artış sağlarken, sparmatheka içindeki sperm sayısında ise 4.26±0.679 milyondan 4.54±0.648 milyona bir artış sağlamıştır.