The Effects of Clay Modeling and Plastic Model Dressing Techniques on Veterinary Anatomy Training

Kil Modelleme ve Plastik Model Giydirme Tekniğinin Veteriner Anatomi Eğitimine Etkisi

Özet

In addition to classical anatomy applications, particularly in medicine education, the contribution of different methods (3D modeling, body painting and clay modeling) has been investigated for the purpose of anatomy training. In recent years, clay modeling which is the one of these methods is frequently used. The aim of the present study was to determine the contribution of clay modeling and plastic model dressing methods to veterinary anatomy training. The ruminant forelimb’s bones, joints, muscles and nerves were chosen as the topic of this study. Clay material was used for bone models, coloured play dough were used for joints, and Colored Eva Sponges were used for muscles and nerves. Students were divided into two groups as new method group and classical method group. The students were given exams and the results of exams were evaluated at the end of each application. It was detected that the student success rate increased when clay modelling and plastic model dressing methods were employed (P 0.05). With this study, the clay modeling and plastic model dressing methods applied for the first time in veterinary anatomy training was found to increase student achievement and motivation significantly. Furthermore, we believe that organ models prepared by this method will contribute to education.

Abstract

Anatomi eğitiminde, özellikle tıp fakültelerinde klasik anatomi uygulamaların yanında farklı yöntemlerinde (3D modelleme, vücut boyama, vb) eğitime katkısı araştırılmaktadır. Son yıllarda bu yöntemlerden kil modelleme yöntemi sık kullanılmaktadır. Bu çalışma ile kil modelleme ve plastik giydirme yöntemlerinin veteriner anatomi eğitimine katkısının belirlenmesi amaçlandı. Konu olarak ruminant ön bacak kemikleri, eklemleri, kasları ve sinirleri seçildi. Kemik modellemeleri için kil materyal, eklem için renkli oyun hamurları, kas ve sinir için ise renkli eva süngerleri kullanıldı. Öğrenciler yeni yöntem grubu ve klasik yöntem grubu olarak ikiye ayrıldı. Her uygulama sonu sınav yapıldı ve sonuçları değerlendirildi. Başarının, kil ve plastik model giydirme yöntemi ile arttığı saptandı (P 0.05). Veteriner anatomi eğitiminde ilk kez uygulanan ve eğitime katkısının araştırıldığı bu çalışmanın öğrenci başarısını ve motivasyonunu oldukça arttırdığı saptandı. Ayrıca bu yöntem ile hazırlanacak olan organ modellerinin de eğitime katkısının olacağını düşünmekteyiz.