Growth Performance and Meat Quality in Tibetan Sheep Fed Diets Differing in Type of Forage

Farklı Yemlerle Beslenen Tibet Koyunlarında Büyüme Performansı ve Et Kalitesi

Ao REN,Bin LI,Hong-dong JIE,Liang CHEN,Bin ZHANG,Si-man AO,Zhi-liang TAN,Chuan-she ZHOU,Ba-sang ZHUZHA,Xiao-ying CHEN,Sheng-zhen HOU

Özet

The Qinghai-Tibetan Plateau is a large and elevated plateau (mean elevation 4500 m) in northwestern China, where with a harsh environment for animal survival. Tibetan sheep is an important dominant livestock that inhabit this harsh environment. The objective of this trial was to preliminarily explore and compare the effects of indigenous barley straw (BS) and artificial cultivated oat hay (OH) on growth performance, visceral organ mass and meat quality of Tibetan sheep. Twenty-four Tibetan sheep with initial weights of 15.9±1.92 kg were randomly assigned to two mixed diets containing the same concentrate mixed with BS or OH, and the experiment was carried out in a completely randomized design. The weight of lungs and thymus for OH was greater (P≤0.05) than that of BS, while the weight of other viscera (heart, liver, kidney, epinephros and spleen) had no significant difference (P>0.05) between the two. The weight of the rumen, reticulum and abomasum for OH was 10.31%, 31.22% and 33.44% (P≤0.01) higher than that of BS. The length of the colon in sheep fed OH diet was longer (P≤0.01) than the sheep fed BS diet. The content of Histidine in longissimus dorsi muscle of OH was greater (P≤0.05) than that of BS, while there were no significant (P>0.05) differences between the two for the other individual amino acids (AA), umami AA, essential AA and total AA. It is concluded that the two types of roughage did not affect the growth and slaughter performance, meat quality, but OH is beneficial for the gastrointestinal development for Tibetan sheep.

Abstract

Qinghai-Tibet Platosu Çin’in kuzeybatısında yer alan geniş ve yüksek (ortalama rakım 4500 m) bir plato olup hayvancılık için çetin çevre şartlarına sahiptir. Tibet koyunu bu çetin coğrafyada yaşayan en önemli besi hayvanıdır. Bu çalışmanın amacı, yerli arpa samanı (AS) ve yapay ekili yulaf samanının (YS) Tibet koyununda büyüme performansı, viseral organ ağırlığı ve et kalitesi üzerine etkilerinin ön değerlendirmesini yapmaktır. Başlangıç ağırlıkları 15.9±1.92 kg olan yirmi dört Tibet koyunu iki gruba ayrılarak AS veya YS içeren iki karışık diyetle tamamen rastgele dizayn düzeneğinde beslendi. YS ile beslenenlerde akciğerlerin ve timusun ağırlığı AS ile beslenenlere oranla daha fazlayken (P≤0.05) diğer viseral organlarda (kalp, karaciğer, böbrek, adren ve dalak) iki besleme arasında anlamlı fark gözlemlenmedi (P>0.05). YS ile beslenenlerde rumen, retikulum ve abomazum ağırlıkları AS ile beslenenlere oranla sırasıyla %10.31, %31.22 ve %33.44 daha fazlaydı (P≤0.01). YS ile beslenen koyunlarda kolon, AS ile beslenenlere oranla daha uzundu (P≤0.01). YS ile beslenen koyunların longissimus dorsi kasında histidin miktarı AS ile beslenenlere oranla daha fazla iken (P≤0.05) diğer bireysel amino asitler (AA), umami AA, esansiyel AA ve total AA her iki uygulama arasında fark göstermedi (P>0.05). Tibet koyununda yem tipinin büyüme ve kesim performansı ile et kalitesini etkilemediği fakat YS uygulamanın gastrointestinal gelişim için daha faydalı olduğu sonucuna varıldı.