Klinik Örneklerden İzole Edilen Acinetobacter baumannii Suşlarının Antibiyotik Duyarlılık Oranlarının İncelenmesi

Investigation of Antibiotic Susceptibility of Acinetobacter baumannii Isolated from Clinical Specimens (2010-2016)

Özet

Giriş: Acinetobacter baumannii'nin virülansı düşük olduğundan, konak savunması normal olanlarda genelde infeksiyon oluşturmaz. A. baumannii özellikle yoğun bakım ünitelerinde yatan hastalarda ventilatörle ilişkili pnömoni, bakteremi, üriner infeksiyonlar, deri ve yara infeksiyonlarına neden olmaktadır. Acinetobacter türleri çoklu direnç gösterdiğinden tedavisi güçleşmektedir. Bu çalışmada hastanemizde çeşitli klinik örneklerden izole edilen A. baumannii suşlarının antibiyotik direnç oranları incelenmiştir.Materyal ve Metod: Hastanemizde Ocak 2010-Mayıs 2016 tarihleri arasında izole edilen A. baumannii suşlarının antibiyotik duyarlılıkları ve örnek türleri incelendi.Bulgular: Yaşları 0-96 arasında değişen hastalardan 437 (%61.8)'si erkek, 270 (%38.2)'i kadındı. Hastaların büyük çoğunluğu yoğun bakım ünitelerinde tedavi görmekteydi. Amikasin, seftazidim, siprofloksasin, gentamisin, kolistin, imipenem, meropenem, ampisilin-sulbaktam, trimetoprim-sülfametoksazol (TMP-SMZ), tigesiklin ve piperasilin-tazobaktam duyarlılıkları sırasıyla %37, %5.7, %6.6, %31, %96.5, %16, %13.1, %3.9, %11.7, %93.9 ve %7.4 olarak bulunmuştur. Ampisilin-sulbaktam, seftazidim, piperasilin-tazobaktam, TMP-SMZ, siprofloksasin duyarlılığı yıllar içinde sürekli düşük seviyelerde bulundu. Diğer taraftan imipenem, meropenem, gentamisin ve amikasin duyarlılıklarında ise 2014 yılından itibaren azalma görülmüştür. Bu çalışmada A. baumannii için en duyarlı antibiyotikler olarak kolistin ve tigesiklin bulunmuştur. Dikkat çekici olarak 2016 yılında gentamisin duyarlılığı %70'lere yükselmiştir. Bunun aac(6')Iad geni içeren suşlarla ilgili olabileceği düşünülmüştür.Sonuç: Kolistin ve tigesiklin hastanemiz için A. baumannii infeksiyonlarında en duyarlı antibiyotikler olarak karşımıza çıkmıştır. Kurumların kendi antibiyotik direnç oranlarını bilmesinin ampirik antibiyotik tedavisinde klinisyene ve uygun tedavi protokollerinin belirlenmesinde infeksiyon hastalıkları uzmanına yardımcı olacağı düşünülmüştür

Abstract

Introduction: Since Acinetobacter baumannii has low virulence, it generally does not cause infection in individuals with a normal host defense. A. baumannii may particularly cause infections such as ventilator-associated pneumonia, bacteremia, urinary tract infections, skin and wound infections in patients admitted to intensive care units. Its treatment is challenging since Acinetobacter species develop multidrug-resistance. In this study, antibiotic resistance rates of A. baumannii species isolated from various clinical samples in our hospital were evaluated. Materials and Methods: Antibiotic sensitivity of A. baumannii species isolated in our hospital between January 2010 and May 2016 was evaluated. Sample types were also analyzed. Results: Among the patients with an age range of 0-96 years, 437 (61.8%) were males and 270 (38.2%) were females. Majority of the patients were admitted to the intensive care unit. Sensitivity of amikacin, ceftazidime, ciprofloxacin, gentamicin, colistin, imipenem, meropenem, ampicillin-sulbactam, trimethoprim-sulfamethoxazole, tigecycline and piperacillin-tazobactam was found to be 37%, 5.7%, 6.6%, 31%, 96.5%, 16%, 13.1%, 3.9%, 11.7%, 93.9% and 7.4%, respectively. Sensitivity of ampicillin-sulbactam, ceftazidime, piperacillin-tazobactam, trimethoprim-sulfamethoxazole and ciprofloxacin was found continuously low in years. On the other hand, sensitivity of imipenem, meropenem, gentamicin and amikacin was found to have decreased since 2014. The most sensitive antibiotics was found to be colistin and tigecycline for A. baumannii in this study. Notably, sensitivity of gentamicin increased up to 70% in 2016, which is considered to be associated with species including aac(6’)-Iad gene. Conclusion: Colistin and tigecycline emerged as the most sensitive antibiotics in A. baumannii infections for our hospital. Knowledge of the resistance rates in an institution helps the clinician to decide on the empirical antibiotic treatment and to the infectious disease specialist in defining the appropriate treatment protocols