Risk Factors and Outcomes of Placental Abruption: Evaluation of 53 Cases

Plasenta Dekolmanının Risk Faktörleri ve Sonuçları: 53 Olgunun Değerlendirmesi

MEHMET ŞÜKRÜ BUDAK,Mehmet Baki ŞENTÜRK,Yusuf ÇAKMAK,Mesut POLAT,Ozan DOĞAN,Cigdem PULATOGLU

Özet

Aim: The aim of this study was to evaluate the risk factors and maternal-perinatal outcomes in patients with placental abruption attending a non-tertiary center. Methods: Fifty-three patients with placental abruption and 147 individuals with non-placental abruption were compared retrospectively. Age, gravidity, parity, concomitant medical problems (preeclampsia, hypertension, and diabetes), previous history of cesarean section and presence of proteinuria were compared between the groups. Multiple regression analysis was performed to determine risk factors for placental abruption. A p value of less than 0.05 was considered statistically significant. Results: The incidence of preterm delivery, need for intensive care unit for the newborn, peripartum mortality and low Apgar score was higher in the group with placental abruption (p<0.05). The incidence of preeclampsia, longer length of hospital stay, complications (especially disseminate intravascular coagulation), proteinuria and blood product transfusion was higher in the placental abruption group (p<0.05). Previous cesarean delivery, preeclampsia, concomitant medical problems and proteinuria were the risk factors for placental abruption (p<0.05). Conclusion: Pregnancy-related hypertensive disorders and previous cesarean section increase the risk of placental abruption. Placental abruption is associated with serious maternal and perinatal morbidity.

Abstract

Amaç: Bu çalışmanın amacı non-tersiyer bir merkezdeki plasental dekolman olgularını inceleyerek risk faktörleri ile maternal ve perinatal sonuçları araştırmaktır. Yöntemler: Retrospektif olarak 53 olgu ile plasental dekolman olmayan 147 olgu incelendi. Yaş, gravida, parite, eşlik eden medikal durumlar (preeklampsi, hipertansiyon, diabetes mellitus), önceki sezaryen öyküsü, proteinüri oranları iki grup arasında karşılaştırıldı. Yine maternal ve perinatal sonuçlar iki grup arasında karşılaştırıldı. Multipl regresayon analizi ile risk faktörleri araştırıldı. İstatistiksel olarak p değerinin 0,05 altında olması anlamlı kabul edildi. Bulgular: Plasental dekolman olan grupta prematürite, yenidoğan yoğun bakım ihtiyacı, peripartum mortalite ve düşük Apgar skoru oranı daha fazla idi (p<0,05). Yine dekolman olan grupta eski sezaryen oranı, preeklampsi, hastanede yatış süresi, özellikle dissemine intravasküler koagülopati başta olmak üzere komplikasyon oranları, idrarda proteinüri oranı ile transfüzyon oranları daha fazla idi (p<0,05). Eski sezaryen olması, preeklampsi ve ek morbiditenin olması ile proteinüri varlığının preeklampsi riskini artırdığı görüldü (p<0,05). Sonuç: Gebeliğin hipertansif hastalıkları ve eski sezaryenlı olmak plasental dekolman riskini artırmaktadır. Plasenta dekolmanı ciddi perinatal ve maternal morbidite ile ilişkilidir.