Yoğun Bakımda Bir Ses: “Burdayım.”

Özet

Yoğun bakım üniteleri sağlık durumu kritik olan kişilerin bakımının yürütüldüğü birimlerdir. Hastanın durumunun ciddiyetine bağlı olarak ekibin önceliğinin fizyolojik sağlık göstergeleri olması hastanın bir "birey" olarak görülmesine engel olan bir durum olarak karşımıza çıkmaktadır. Gelişen teknolojinin beraberinde yoğun bakım ortamında araç gereçlerin fazla olması da ilgiyi hastadan çok teknik donanıma yoğunlaştırmaktadır. Hastalarda yoğun bakım ünitesinden ayrıldıktan sonra bu dönemde yaşadığı deneyimlere bağlı olarak çeşitli psikosoyal sorunlar görülebilmektedir. Bu makale, yoğun bakım ortamlarında hastada uyaran fazlalığı oluşturacak durumların azaltılması ve kişinin bireyselliğinin korunması için yapılabilecekleri ele almaktadır.

Abstract

Intensive care units are the units where the health care of the critical patients is maintained. Based on the seriousness of the situation of the patient, the priority of the team is the physiological health indicators, which prevents the patient from being seen as an “individual”. A lot of equipment in the intensive care environment accompanied by the developing technology also makes us concentrate on the technical equipment instead of the patient. After discharging from the intensive care unit, various psychosocial problems can be seen depending on the experiences they had during this period. This article discusses the possibility of reducing the number of patient stimuli in intensive care settings and the protection of the individual’s personality.