Acil Servis Hekimlerinin Şiddet ve Adli Olaylara Maruziyet Durumlarının İncelenmesi

Investigation of the Emergency Physicians’ Exposure to Violence and Forensic Events

Özet

Amaç: Acil servis hekimlerinin şiddet ve adli olaylara maruziyet durumlarını ve ilişkili olabilecek faktörleri belirlemektir. Gereç ve Yöntem: Kesitsel tipte olan çalışmanın evrenini Adana il merkezinde 31 farklı sağlık kurumunda çalışan 248 acil servis hekimi oluşturmaktadır. 01 Temmuz-31 Aralık 2016 tarihleri arasında 202 acil servis hekimine yüz yüze tekniği ile anket yapıldı. Veri değerlendirmesinde frekans analizi ve Ki Kare testi uygulandı. Bulgular: Araştırmaya katılanların yaş ortalaması 38.3±9.6, acil servislerde çalışma süresi ortalaması 8.9±7.7 yıl olup acil hekimlerinin %75.7’si erkekti. Çalışma yaşamı boyunca şiddete uğrama oranı %88.1’di. En fazla maruz kalınan şiddet türleri %88.1 ile sözel şiddet ve %30.7 ile fiziksel şiddet idi. Hekimlere şiddetin en fazla hasta ve hasta yakınları tarafından yapıldığı çalışmamızda hekimlerin yarısının meslek hayatı boyunca tıbbi uygulamalar nedeniyle en az bir kez mahkemede bulunduğu saptandı. Hekimlerin şiddete uğrama durumları ile davacı olmaları arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki görüldü (p<0,05). Hekimlerin %20.8’i adli soruşturma geçirdiğini, %85.6’sı malpraktis kaygısı yaşadığını belirtti. Sonuç: Şiddet ve adli olaylar ile çok sık karşılaşan, tıbbi ve hukuki yönden büyük sorumluluklar yüklenen acil servis hekimleri kendilerini tedirgin ve yalnız hissedebilmektedir. Sağlık çalışanlarına şiddet ile ilgili hukuki yaptırımların artırılması gerekmektedir

Abstract

Objective: The aim of this study is to determine the exposure of the emergency department physicians to violence and forensic events and related factors. Materials and Methods: The population of this cross-sectional study was 248 emergency service physicians working at 31 different health institutions in Adana city center. Between 01 July and 31 December 2016, 202 emergency department physicians were interviewed face-to-face. Frequency analysis and Chi Square test were used for data evaluation. Results: The mean age of the participants was 38.3±9.6 years and mean working time in emergency departments was 8.9±7,7 years and 75.7% of the emergency physicians in our study were male. The rate of exposure to violence during the working life was 88.1%. The most common types of violence were verbal violence with 88.1% and physical violence with 30.7%. It was determined that physicians were mostly violated by patients and their relatives, also it was determined that half of the physicians went to court at least once during their professional life due to medical practices. Statistically significant relationship was found between physicians being violent and being plaintiff (p<0,05). It was stated that 20.8% of the doctors had a forensic investigation and 85.6% were concerned about the malpractice. Conclusion: Emergency physicians, who are faced with violence and forensic events very often and undertake great medical and legal responsibilities, can feel anxious and lonely. Legal sanctions on violence against health workers need to be increased.