Our Experience in Plexus Brachialis Block Using Ultrasonography and Nerve Stimulator

Üst Ekstremite Cerrahisinde Uyguladığımız Brakiyal Pleksus Bloğunda Ultrasonografi ve Sinir Stimülatörü Deneyimlerimiz

Cem KARACA,Ebru TARIKÇI KILIÇ,HAKAN AKELMA,Ayhan KAYDU,Yakup AKSOY,Omer Fatih SAHİN,Osman UZUNDERE,Erhan GÖKÇEK

Özet

Aim: To compare our experiences of the brachial plexus block (BPB) using nerve stimulator (NS) and ultrasonography (US) for upper limb surgery. Methods: This retrospective study was designed in 186 American Society of Anesthesiologists I-II-III patients undergoing upper extremity surgery under BPB (supraclavicular, interscalene and infraclavicular block) by US guidance and NS. The patients were divided into two groups as US group (n=118) and NS group (n=68). Data on demographical characteristics, premedication, position, regional block approach, number of stimulator needles, dose of local anesthetics, and success rate were recorded. Results: Demographic data were similar and no statistically difference was recorded between the groups in nerve block method (interscalene, supraclavicular, infraclavicular) (p>0.05). 20 mL 0.5% bupivacaine + 10 mL 2% lidocaine were administered. Blocks were performed with a sedation regimen (1-3 mg midazolam). There was a significant difference in success rates between US (94.1%) and NS groups (80.9%) (p<0.005). Horner’s syndrome was observed in three patients in NS group (4.4%), and four patients in US group (4.2). In addition, hematoma, local anesthetic toxicity and pneumothorax were observed in 3.1 and one patients, respectively, in NS group. Conclusion: Ultrasonographic guidance improves the success of regional anesthesia and causes less complication compared to block using NS.

Abstract

Amaç: Üst ekstremite cerrahilerinde sinir stimülatörü (SS) veya ultrasonografi (USG) kullanımıyla gerçekleştirdiğimiz brakiyal pleksus bloğu (BPB) deneyimlerimizi sunmayı amaçladık. Yöntemler: Amerikan Anestezistler Derneği I-II-III, 18-75 yaş BPB (interskalen, supraklavikuler ve infraklavikuler blok yöntemlerinden biri) uygulanarak üst ekstremite cerrahisi geçiren 186 ortopedi hastasının kayıtları retrospektif olarak tarandı. Altmış sekiz hastada SS, 118 hastada USG yardımıyla BPB yapıldı. Gruplar SS ve USG olarak iki gruba ayrıldı. Demografik veriler premedikasyon, pozisyon, blok yaklaşımı, stimülasyon iğnesinin boyutu, lokal anestezik türü, doz, volümü, blok başarısı, komplikasyonlar kaydedildi. Bulgular: Demografik veriler benzerdi. Blok yöntemi (interskalen, supraklavikuler ve infraklavikuler yöntemlerinden biri) dağılımında istatistiksel anlamlı fark bulunmadı (p>0,05). Lokal anestezik (LA) olarak BPB uygulanan hastalara 20 mL %0,5’lik bupivakain + 10 mL %2’lik lidokain anestezikten 30 mL uygulandığı görüldü. Başarı oranı Grup USG’de (%94,1) Grup SS’ye (80,9) göre istatistiksel olarak anlamlı derecede artmış bulundu (p<0,05). Grup SS’de üç (%4,4), grup USG’de ise beş hastada (%4,2) Horner sendromu görüldü. Grup SS’de üç hematom, bir LA toksitesi ve bir hastada pnömotoraks gelişirken grup USG’de başka komplikasyon gözlenmedi. Premedikasyonda 1-3 mg midazolam i.v. yapıldı. Sonuç: USG klavuzluğuyla BPB, SS klavuzluğuyla yapılana göre blok başarısını arttırmakta, daha az komplikasyona neden olmaktadır.