Adli Bir Sorumluluk: Denetimli Serbestlik Personelinin Karar Verme Stratejileri ve Problem Çözme Becerilerinin Değerlendirilmesi

A Forensic Responsibility: The Examination of Decision-Making Strategies and Problem-Solving Skills of Probation Officers

Özet

Amaç: Denetimli Serbestlik sürecinde hükümlülerle çalışmanın titiz bir değerlendirme gerektirdiği, dolayısıyla süreç sırasında personelin, oluşan problemlere mantıklı çözümler üretebilmesi önemlidir. Özellikle personelin, hükümlülerin mahkûmiyet kararlarını ve bir bireyin bundan sonraki yaşamını çok ciddi etkileyebileceği, hükümlülerin hayatına dair kilit rolleri olduğu unutulmamalıdır. Bu nedenlerle denetimli serbestlik sürecinde personelin sorumluluğu adli sürecin seyrini etkilemesi bakımından oldukça önemli hale gelmektedir. Bu çalışma, çok önemli adli bir sorumluluğu yerine getiren Adana Denetimli Serbestlik Müdürlüğünde görev yapan Denetimli Serbestlik personelinin karar verme stratejileri ve problem çözme becerilerinin değerlendirilmesi amacıyla yapılmıştır. Yöntem: Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne bağlı olarak çalışan 83 personel çalışma grubunu, diğer kamu kurumlarında çalışan 87 personel ise karşılaştırma grubunu oluşturmuştur. Bireylere Sosyodemografik Veri Formu, Karar Stratejileri Ölçeği (KSÖ) ve Problem Çözme Envanteri (PÇE) uygulanmış ve sonuçları analiz edilmiştir. Bulgular: Denetimli Serbestlik Müdürlüğü personelinin cinsiyetine göre Problem Çözme Envanteri toplam puanı ve Karar Verme Stratejileri alt boyutları puan ortalamaları karşılaştırma grubuna göre değerlendirildiğinde; erkek personelin problem çözme becerileri toplam puanı ve kararsızlık alt boyut puan ortalamaları, evli personelin karşılaştırma grubundaki evli personele göre, hizmet yılları açısında 1-5 arası hizmet veren Denetimli Serbestlik personelinin diğer kamu personellerine göre mantıklı karar verme alt boyut puan ortalamaları açısından aralarında istatiksel olarak anlamlı bir farklılık tespit edilmiştir (p<0,05). Tartışma ve Sonuç: Denetimli serbestlik personelinin sağlıklı birer çalışan olması, hükümlülerin problemlerini çözme becerileri ve verecekleri kararlar ile onların yaşamını çok ciddi bir şekilde etkilemesi bakımından önemli görevleri olduğu unutulmamalıdır. Bu durumun denetimli serbestlik sürecinde olan hükümlülerin daha iyi hizmet almasının sağlanması açısından da konunun önemli olduğu düşünülmektedir

Abstract

Objective: Since working with the offenders that are in the probation process requires a detailed assessment, probation personnel should be able to produce logical solutions for the problems that may occur in the process. Probation personnel play a key role in whether the offenders are convicted or not. The fact that their decisions can influence the future of the offenders explains why they have such a key role in the probation process. Therefore, probation personnel have an important responsibility to fulfill since their decision can affect the judicial process of the offenders. This study was conducted to assess decision making strategies and problem-solving skills of the probation personnel working at the Probation Directorate of Adana. Methods: In this study, 83 personnel working for the Department of Probation constituted the sample group of this study, while 87 personnel working for other public institutions constituted the comparison group. Sociodemographic Data Form, Decision Strategies Scale (DSS) and Problem-Solving Inventory (PSI) were applied to the participants and the results were analyzed. Results: When the PSI total score and DSS sub-scale score averages of the sample group were compared to the comparison group, male probation personnel’s problem-solving skills total score and indecisiveness sub-scale point averages showed a statistically significant difference compared to the personnel from the comparison group. Similarly, a statistically significant difference was found between the married probation personnel and married comparison group personnel. When the logical decision making sub-scale score averages of the participants were analyzed, a statistically significant difference was found between the probation personnel with a job tenure of 1-5 years and the personnel from other public institutions (p<0,05).