Çocuk İstismarı ve İhmali: Erken Dönem Stresinin Nörobiyolojik Gelişime Etkisi

Özet

Amaç: Bu yazıda, çocuk istismarı ve ihmalinin beyin üzerindeki etkilerine ilişkin çalışmalar gözden geçirilmiş, istismar ve ihmal ile ilişkili bazı psikolojik süreçler ve bunların nörobiyolojik eşdeğerleri üzerinde durulmuştur. Yöntem: Son 15 yılda, istismar ve ihmalden kaynaklanan erken dönem stresin beyin gelişimi üzerindeki etkilerini inceleyen çalışmalar taranmıştır. Sonuçlar: Yaşamın erken dönemlerinde gelişim, çevresel etkilere oldukça açık durumdadır. Kritik bir gelişim döneminde, istismar ve ihmal gibi, genetik olmayan bir risk etmeniyle karşılaşma, nörogelişimsel sorunların ortaya çıkmasına neden olabilir. Tartışma: Erken dönemde yaşanan stresin psikososyal sonuçlarını, nöro-biyolojik etkilerle birlikte ele almak, çocuk istismarı ve ihmali sorununun daha bütüncül bir çerçeve içerisinde incelenmesini sağlayacaktır.

Abstract

In the present article, the literature was reviewed with regard to the effects of child abuse and neglect on brain development, with a focus on abuse and neglect related psychological processes and their neurobiological equivalents. Method: The studies on the effects of early stress on brain development in the last 15 years have been reviewed. Results: In the early stages of life, brain development is very sensitive to environmental influences. During a critical period, a non-genetic risk factor, such as abuse and/or neglect, may cause neurodevelopmental problems. Discussion: In order to obtain a more comprehensive framework to examine child abuse and neglect, it is of significant importance to consider the psychosocial consequences of early childhood stress along with its neurobiological aspects.