Avrupa Birliği Bağlamında Hizmette Yerellik (Subsidiarita) İlkesi ve İlkenin Türkiye Açısından Ele Alınışı

Özet

Sübsidiarite Türkçede ‘hizmette yerellik’, ‘hizmette vatandaşa yakınlık’ ve ‘sübsidiarite’ olarak kullanılmaktadır. Yirminci yüzyılın başlarındaki yıkımlardan dolayı liberal devlet anlayışına ara verilerek refah devleti uygulanmaya çalışılmış; bu bağlamda, devletin ekonomideki rolü artmıştır. Devletin hizmet üretim birimleri de üniter devletlerde merkezi yönetim ve yerel yönetimler, federal devletlerde ise federal devlet, federe devlet/eyalet ve yerel yönetimler olarak ortaya çıkmaktadır. Bu türden bir kademelenmenin nedeni, sunulacak her hizmetin alanının ve hizmetin faydasının yayıldığı alanın farklı oluşudur. Bu koşullar doğrultusunda hizmet, mümkün olduğunca daha alt düzeydeki yönetim birimlerince görülmeye çalışılmaktadır. İlke Avrupa Birliği ile önem kazanmıştır. Ülkemizde de ilkeye yaklaşan uygulamalar gözlenmekle birlikte ilkeye yönelik çeşitli eleştiriler de bulunmaktadır.

Abstract

In Turkish, the term 'subsidiarity' denotes: 'provision of services at local level'; 'provision of services at closest level to citizens'. Because of the destructive effects of liberalism at the beginning of 20th century, welfare state policies started to be implemented in the following period. In this context, the role of the state in economics has been increased. The public services are produced by central and local governments in unitary states, and in federal states by federal and local governments. The reason for such stratification is that the domain of service and the domain of the expansion of benefits are different for each service. Under these circumstances, services are tried to be provided at the lowest possible level. The principle of subsidiarity is becoming more and more important within the European Union. In Turkey, there are examples of implementation of subsidiarity principle; however, the principle is criticized in various ways.