Karbapenem Dirençli Enterobakteriler: Nasıl Başa Çıkılır?

Özet

Karbapenem dirençli Enterobacteriaceae (KDE) türleri, sınırlı tedavi seçeneği olan, ciddi mortalite ve morbidite ile seyreden infeksiyonlara neden olmaktadır. Günümüzde KDE infeksiyonlarının tedavisinde, kolistin, tigesiklin ve fosfomisin ile bunların kendi aralarında veya karbapenemlerle olan kombinasyonları kullanılmaktadır. Mevcut tedavi seçenekleri içerisinde karbapenem içeren rejimler, tercih edilen tedaviler olup genel olarak kombinasyonlar, monoterapilere üstün görünmektedir. Bunun yanında KDE için henüz net tedavi rejimleri belirlenebilmiş değildir. Yeni molekül arayışları devam etmektedir. Beta-laktamaz inhibitörleri avibaktam, varobaktam ve relebaktam; sefalosporin molekülleri seftolozan ve sefiderokol; tetrasiklin ile aminoglikozid molekülleri olan eravasiklin ve plazomisin yeni antimikrobiyal seçeneklerdendir. İlk patojen spesifik peptidomimetik bir antimikrobiyal olan murepavadin ise antipsödomonal tedavide identifikasyon ve duyarlılık testlerinin ardından ampirik tedavinin de-eskalasyonu için ideal olacaktır. Her ne kadar ümit verici tedavi yaklaşımları olsa da spontan bakteri mutasyonlarını önlemek mümkün olamayacağından dolayı, mikrobiyal dünya ile olan savaşımızda, elimizdeki en büyük silah, rasyonel antibiyotik kullanım politikalarıdır.

Abstract

Carbapenem resistant Enterobacteriaceae (CRE) cause infections with limited treatment options and serious mortality and morbidity. Currently, colistin, tigecycline and phosphomycin and their combination with each other or with carbapenems are used in the treatment of CRE infections. Among the available treatment options, carbapenem-containing regimens are the preferred treatments, and in general, combinations appear to be superior to monotherapies. However, no clear treatment regimens have yet been established for CRE. The search for new molecules continues. Beta-lactamase inhibitors including avibactam, varobactam and relebactam; cephalosporin molecules including ceftolosan and cefiderocol; tetracycline and aminoglycoside molecules, eravasiclin and plasomycin are new antimicrobial options. Murepavadin, the first pathogen-specific peptidomimetic antimicrobial, would be ideal for de-escalation of empirical therapy following identification and susceptibility testing in antipseudomonal therapy. Although promising treatment approaches have been found, it is not possible to prevent spontaneous bacterial mutations, and thus, the biggest weapon we have in our struggle with the microbial world is rational policies for antibiotic use.