Dergiler / Çocuk Dergisi / 2005 / Cilt: 5 - Sayı: 3
Yenidoğan kliniğine sevk ve transport edilen hastaların irdelenmesi
- Dergi
- Çocuk Dergisi
- Sayfa
- 195–200
- DOI
- —
Özet
Amaç: İstanbul'da yenidoğan sevk ve transportunun mevcut durumunun incelenmesi. Yöntem: Nisan 2003-Eylül 2003 tarihleri arasında Şişli Etfal Eğitim ve Araştırma Hastanesi Yenidoğan Kliniği'ne sevk edilen yenidoğanlar prospektif olarak klinik özellikleri, sevkin yapıldığı coğrafi bölge ve kurum, sevk nedeni, transport şekli ve özellikleri, bebeklerin sonuçları açısından değerlendirildi. Bulgular: Sevk edilen 240 bebeğin 201'i (% 84) miyadında doğmuş, 39'u (% 16) pretermdi. Bebeklerin yatış sırasında aldıkları tanılar: hiperbilirubinemi 86 (% 36), sepsis şüphesi (% 20), akciğer hastalığı 28 (% 12), prematürite 20 (% 8), cerrahi girişim gerektiren hastalıklar 8 (% 3), perinatal asfiksi 8 (% 3), terk edilme 8 (% 3), konjenital kalp hastalığı 5 (% 2), diğer hastalıklar 28 (% 13) idi. Hastaların 124'ü (% 52) Sağlık Bakanlığı, 94'ü (% 39) özel, 22'si (% 9) üniversite hastanelerinden sevk edildi. Sevk edilen bebeklerin 60'ı (% 25) hastanemize yakın bulunan semtlerden, 180'i (% 75) ise uzak ilçe ve illerden gönderilmişlerdi. Sadece 27 bebek (% 11) ambulans ile getirildi. Sevk edilen bebeklerin 156'sının (% 65) ailesine yazılı bir sevk bilgisi verilmişti, ancak bunların 7'sinde (% 4) de yeterli bilgi vardı. Sonuç: Istanbul'da yenidoğan yoğun bakım birimlerinin sayısı son yıllarda artma gösterirken, yenidoğan sevk ve transportu uygunsuz koşullarda yapılmaktadır. Çalışmamız hastanelerin yenidoğan yatak kapasiteleriyle, sevk ve transport kurallarının perinatal bakımın bölgeselleştirilmesi ilkelerine dayanarak düzenlenmesi gerektiğini göstermektedir.
Abstract
Aim: To investigate the clinical conditions of neonatal transport in Istanbul. Methods: From April 2003 to September 2003, Neonatal Unit of Sisli Etfal Hospital prospectively studied neonates who were referred and admitted there. The clinical characteristics of the patients, the reasons of referral, the properties of the referring personnel and hospital, the type and conditions of transport and outcome of the babies were reveiwed. Results: Of the 240 babies, who were referred to our hospital 201 (84 %) were full-term, and 39 (16 %) were preterm. The diagnosis of the babies on admission were: hyperbilirubinemia 86 (36 %), neonatal sepsis 49 (20 %), respiratory disease 28, (12 %), prematurity 20 (8 %), surgical diseases 8 (3 %), perinatal asphyxia 8 (3 %), abandonement 8 (3 %), congenital heart disease 5 (2 %), and other diseases 28 (13 %). Of the babies, 124 (52 %) were referred from State hospitals, 94 (39 %) were referred from private hospitals and 22 (9 %) were referred from University hospitals. 60 (25 %) of the babies were referred to our hospital from nearby districts while 180 (75 %) were referred from more peripheral districts or other cities. Only 27 babies (11 %) were transported by an ambulance. A dispatching information sheet was given to the families of the 156 (65 %) of babies; however, only 7 (4 %) of them contained sufficient medical data. Conclusion: Although the number of neonatal intensive care centers in Istanbul increases, the newborn referral procedures and transport conditions are improper. Our study shows that newborn bed capacities in, and referral and transport protocol rules between hospitals must be reorganised based on the principles of regionalization in perinatal care.