KÜLTÜR VARLIKLARININ KORUNMASINDA MALİ KOLAYLIKLAR REJİMİ

Özet

1982 Anayasasının 63. maddesi ile devlete bir ödev olarak yüklenen kültür ve tabiat varlıklarının korunması olgusu, tarihi ve kültürel değerlerin ortak miras olduğu anlayışının yerleşmesi ile daha da önem kazanmaktadır. Bu doğrultuda uluslararası alanda yapılan çalışmalar, imzalanan antlaşmaların yanı sıra iç hukukumuzda da geniş bir mevzuat karşımıza çıkmaktadır. Devlet anayasal görevini yerine getirirken, özel kişilerce kültür ve tabiat varlıklarının korunmasına yönelik faaliyetlere girişilmesini teşvik edici bir tutum takınmakta, ekonomik açıdan külfetli bir iş olan koruma faaliyetinde özel kişiyi birtakım yükümlülüklerden muaf tutarak ya da birtakım yardımlar yaparak desteklemektedir. Çalışmamız işte devletin bu konuda sağladığı mali kolaylıkların neler olduğunun araştırılması üzerinde olup, bu alanda mevzuatın yeterli olup olmadığı ve anayasal görevin gereği gibi yerine getirilip getirilmesinde mali kolaylıklar rejiminin tatmin edici olup olmadığı irdelenmektedir.

Abstract

As a result of the acception of historical and cultural values as common heritage, the protection of cultural and natural properties became more important which is a duty of State within the article 63 of Turkish Constitution of 1982. In international area there are many studies, signed international treaties and also a wide legislation in national law on this subject. During the fulfillment of this duty the State encorages the operations of natural persons aimed the protection of cultural and natural properties and supports them by providing exemptions and assistance because of high costs of protection activities, The subject of this study is to examine the financial means provided by the State, the sufficiency of the legislation and to analyze the financial means system which is the way of performing the constitutional duty mentioned above.