Din-dünya ilişkisi bağlamında dini ahkam değişim ve gelişim sürecinin sona ermesi

The ending of the development and evolutıon regarding religious judgement ın world-religion context

Özet

Dinî ahkâmda ilk dönemler itibarıyla görülen değişim ve gelişim, söz konusu hükümlerin aynı zamanda birer kanun hüviyeti kazanmasıyla birlikte belli bir durağanlık süreci içine girmiştir. Bu süreç, mezheplerin oluşumu ve literatürlerinin tedviniyle birlikte sona ermiştir. Zira bu dönemden itibaren ictihad kapısı büyük ölçüde kapanmış, dolayısıyla sonraki nesillere fazlaca bir ictihad etme yetkisi tanınmamıştır. Bu durumun sonucu olarak zaman içinde mevcut dinî ahkâm sürekli değişen günlük yaşamın ihtiyaçlarını karşılayamaz hale gelmiştir. Bu nedenle hukuk alanında dinî hukuk ve dünyevî hukuk ayırımına gidilmiş ve bunun neticesinde günümüz Müslüman toplumlarına laik hukuk anlayışları hakim olmuştur.

Abstract

With the codification process of the judgements, the early period development and evolution entered in a stabilitation time frame. This period ended complately with the institualitaliby of schools and their literatures. The door of ijtihad was closed, and later generatious did not have the right of ijtihad. Thus, the religious judgements could not cope with the need of daily life and contemporary issues. Because of this problem, Muslims inclined towards the seperation of World and Religion (Religion and State). Consequently the secular system dominated in Muslim societies.