Sexual Harassment in the Workplace by the Occurance and the Consequences: A Research on Women Who Exposed to Sexual Harassment

Oluşumu ve Sonuçları İtibariyle İşyerinde Cinsel Taciz: Cinsel Tacize Maruz Kalan Kadınlar Üzerine Bir Araştırma

Özet

The research aims to identify and define the dimensions of sexual harassment that women are exposed to in the workplace and strategies to cope with harassment. In the research, "in-depth interview" was used as qualitative research methods and semi-structured interview form was used as data collection tool. The study was conducted with 498 women exposed to sexual abuse. The data were analyzed by NVIVO 10 qualitative analysis program. Considering the contents of sexual harassment, although there are a range of harassment forms, in a hierarchy of severity, these can be named as harassment through stalking, physical, verbal, and visual harassment. Women have difficulties in recognizing and identifying harassment in the workplace. In particular, it appears that they have entered into the process of concealing and neglecting with different definitions, which they have used to abuse the words ‘harassment’ and ‘harasser’. Guilt, weakness, humiliation, fear, anger, helplessness, not knowing what to do, denial are the emotions that arise after harassment. After harassment, women who are harassed remain silent due to fear of losing their jobs and receving negative reactions. Women who are exposed to harassment are trying to protect themselves from harassment by "self restraint and avoidance" approach.

Abstract

Araştırma, kadınların işyerinde maruz kaldığı cinsel tacizin boyutlarını ve taciz ile başa çıkma stratejilerini belirleme ve tanımlama amacını taşımaktadır. Araştırmada, nitel araştırma yöntemlerinden derinlemesine mülakat, veri toplama aracı olarak da yarı yapılandırılmış mülakat formu kullanılmıştır. Araştırma, cinsel tacize maruz kalan 498 kadın ile gerçekleştirilmiştir. Veriler, NVIVO 10 nitel analiz programı ile analiz edilmiştir. Cinsel tacizin içeriği göz önüne alındığında, bir önem hiyerarşisinde çeşitli taciz formları olmasına rağmen, bunlar takip, fiziksel, sözlü ve görsel taciz yoluyla taciz olarak adlandırılabilir. Araştırma bulguları tacize uğrayan kadınlarin, işyerinde tacizi tanıma ve tanımlama güçlüğü çektiğine işaret etmektedir. Özellikle ‘taciz’ ve ‘tacizci’ kelimelerini kullanmaktan çekindikleri farklı tanımlamalarla gizleme ve önemsizleştirme sürecine girildiği görülmektedir. Suçluluk, güçsüzlük, aşağılanma, korku, öfke, çaresizlik, ne yapacağını bilememe, yadsıma taciz sonrası ortaya çıkan duygulardır. Suçluluk, güçsüzlük, aşağılanma, korku, öfke, çaresizlik, ne yapacağını bilememe, yadsıma taciz sonrası ortaya çıkan duygulardır. Taciz sonrasında, tacizle karşılaşan kadınlar işi kaybetme ve olumsuz tepkilerle karşılaşma korkusu nedeniyle sessiz kalmaktadır. Tacize maruz kalan kadınlar ‘kendini kısıtlayıcı ve kaçınmacı’ yaklaşım ile tacizden korunmaya çalışmaktadır.