Kritik Konjenital Kalp Hastalıklı Yenidoğanlarda Perioperatif Mortaliteye Etki Eden Faktörlerin Değerlendirilmesi

Evaluation of Factors Affecting Perioperative Mortality in Newborns with Critical Congenital Heart Disease

Adil Umut ZÜBARİOĞLU,Özgür YILDIRIM,İsmail BALABAN,Shiraslan BAKSHALİYEV,Cenap ZEYBEK

Özet

Amaç: Konjenital kalp hastalıkları (KKH) yenidoğan döneminde görülen en sık malformasyon grubudur ve sıklığı 1,000 canlı doğumda 6-8’dir. Kritik KKH ise bu grubun yaklaşık %25’ini oluşturur ve yenidoğan döneminde tanı alıp tedavi edilmezse mortaliteyle sonuçlanır. Çalışmamızın amacı kritik KKH’li olguların perioperatif mortalitesine etki eden faktörleri belirlemektir. Yöntemler: Çalışmamız, Temmuz 2017-Aralık 2018 tarihleri arasında tek merkezli retrospektif olarak yapıldı. Olguların demografik verileri, ekokardiyografik tanıları ve eşlik eden komorbiditeleri kayıt edildi. Mortalite ile sonuçlanan olgular ile taburcu edilen olgular risk faktörleri açısından karşılaştırıldı. Tanımlayıcı analizlerde normal dağılan sayısal değişkenler için student’s t-testi, normal dağılmayan değişkenler için Mann-Whitney U testi kullanıldı. Kategorik değişkenler ise yüzdesel olarak sunuldu ve çapraz tablolar kullanılarak verildi. Bulgular: Çalışmaya alınan 92 olgudan 19’u prematüre ve 16’sında ek organ anomalisi vardı. Düşük doğum ağırlığına sahip olgu oranı %23,9’du. Antenatal tanı oranı %39,1 iken, olguların %14,1’ine doğum salonunda canlandırma uygulanmıştı. Başvuru sırasında 41 olgu inotropik ajan desteği almaktaydı. Mortalite ile sonuçlanan olgularda düşük doğum ağırlığı, prematürite, canlandırma ihtiyacı, ek organ anomalisi ve inotropik destek ihtiyacı olması istatistiki olarak anlamlı bulundu (sırasıyla p=0,027, 0,026, 0,001, 0,001, 0,022). Sonuç: Kritik KKH’de mortalite açısından prematüre doğmuş olma, düşük doğum ağırlığına sahip olma ve ek organ anomalisi kardiyak malformasyonun şiddetinden bağımsız risk faktörüdür. Bunların dışında kardiyopatileri intrauterin dönemde aktif olan olgular doğum salonunda daha fazla resüsite edilmekte, inotrop ihtiyaçları daha fazla olmakta ve daha yüksek mortalite ile seyretmektedir.

Abstract

Objective: Congenital heart diseases (CHD) are most common malformation group in neonatal period and their frequency ranges from 6 to 8 in 1.000 live births. Critical CHD constitutes approximately 25% of group and results in mortality if not diagnosed and treated in neonatal period. The aim of our study was to determine the factors affecting the perioperative mortality of patients with critical CHD. Methods: Our study was performed retrospectively between July 2017 and December 2018. The demographic data, echocardiographic diagnosis and comorbidities of the patients were recorded. Patients who were discharged and who were dead were compared in terms of risk factors. In the descriptive analyses, the student’s t-test was used for normally distributed numerical variables and the Mann-Whitney U test was used for non-normally distributed variables. Categorical variables were presented in percentages and by using cross tables. Results: Ninety-two cases were included in the study, 19 were premature and 16 had additional organ anomalies, 23.9% had low birth weight. The rate of antenatal diagnosis was 39.1% and 14.1% of the cases needed resuscitation in the delivery room. During admission, 41 cases needed inotropic agent. Low birth weight, prematurity, resuscitation need, additional organ anomaly and need for inotropic support were found to be statistically significant in the mortality group (p=0.027, 0.026, 0.001, 0.001, 0.022, respectively). Conclusion: Prematurity, low birth weight, and additional organ anomalies are critical risk factors for cardiac malformation. In addition, patients with active cardiopathy during intrauterine period are more resuscitated in the delivery room, their inotropic needs are higher, and they have higher mortality.