Sağlık Bilimlerinde Eğitim Alan Doktora Öğrencilerinin Problem Çözme Becerileri

Özet

Amaç: Bu çalışma sağlık bilimleri enstitüsünde doktora eğitimi alan öğrencilerin problem çözme becerilerini değerlendirmek amacıyla yapılmıştır.Yöntem: Tanımlayıcı tipte bir çalışmadır. Bir devlet üniversitesinin Sağlık Bilimleri Enstitüsünde doktora eğitimi alan 305 öğrenci çalışmanın evrenini ve çalışmaya katılmayı kabul eden 86 öğrenci çalışmanın örneklemi oluşturmuştur. Veri toplama aracı olarak araştırmacılar tarafından geliştirilen Sosyodemografik Veri Formu ve Problem Çözme Envanteri PÇE kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde tanımlayıcı istatistiksel analizler ve t testi kullanılmıştır. Bulgular: Katılımcıların %59.3’ü hemşirelik alanında, %40.7’si sağlık bilimleri enstitüsüne bağlı diğer disiplinlerde doktora eğitimine devam etmektedir. PÇE’den alınan toplam puan ortalaması 97.41±20.28 olup, problem çözme becerilerinin algılanmasında en fazla değerlendirici yaklaşım alt boyutunun 6.98±3.58 kullanıldığı saptanmıştır. Tez dönemindeki öğrencilerin ders dönemindeki öğrencilere göre problem çözme becerilerinin daha yüksek; hemşirelik doktora öğrencilerinin diğer disiplinlere göre problem çözme becerilerinin daha düşük olduğu belirlenmiş olup; bu fark istatistiksel olarak anlamlı değildir p>0.05 . Sonuç: Doktora öğrencilerinin problem çözme becerilerinin arttırılmaya çalışılması, konuyla ilgili araştırmalar yürütülmesi, bilimsel çalışmaların ve eğitim becerilerinin kalitesini arttırmaya yardımcı olabilir. Hemşirelik doktora öğrencilerinin problem çözme becerilerinin daha düşük olduğu belirlendiğinden bu alandaki öğrencileri süreç içinde etkileyen faktörler belirlenmelidir. Tez danışmanlarının da problem çözme becerilerini destekleyici tutumları öğrencileri olumlu yönde etkileyebilir

Abstract

Objective: This study was carried out to evaluate the problem-solving skills of the PhD students in the Institute of Health Sciences.Methods: This was a descriptive study. Of the 305 university students studying at the Health Sciences Institute of a state university, 86 students agreed to participate in the study and constituted the sample of the study. Sociodemographic Data Form and Problem Solving Inventory PSI were used as data collection tools. Descriptive statistical analyses and t test were used in the evaluation of the data.Results: 59.3% of the participants were in the field of nursing, and 40.7% were continuing their doctoral studies in other disciplines affiliated to the health sciences institute. The mean total score of the PSI was 97.41 ± 20.28 and it was found that the most evaluative approach subscale 6.98 ± 3.58 was used in the perception of problem-solving skills. According to the students in the thesis period, problem-solving skills are higher; nursing doctoral students were found to have lower problem-solving skills than other disciplines; this difference was not statistically significant p> 0.05 .Conclusion: Increasing the problem-solving skills of Ph.D. students and conducting related research can help to improve the quality of scientific studies and training skills. Since the problem-solving skills of nursing doctoral students are determined to be lower, the factors affecting the students in this area should be determined in the process.Thesis advisor’s attitudes to support problem-solving skills can also positively impact students