Din dünya ilişkisi bağlamında dini ahkam görülen

The process of development and evolution at religious judgement in world-religion context

Özet

Din-dünya ilişkisi bağlamında ilahî vahiylerde yer alaıı ahkâmda belli bir tekamül süreci söz konusudur. Bu tekamül süreci, Kur'an ahkâmında tedricilik ve kolaylaştırma prensibi ışığında devam etmiştir. Hz. Peygamber, bilhassa fiili sünnetinde söz konusu süreci değişim ve gelişim süreci yönünde devam ettirmiş, sahabe de bunu aynı şekilde benimsemiştir. Selef ve mezhep imamları ise, mevcut ahkâmı olduğu gibi korumakla birlikte hakkında hüküm bulunmayan hususları benimsedikleri dinamik ictihad anlayışı sayesinde kesintiye uğratmadan hükme bağlamıştır. Bu sayede Müslümanlar için ilk dönemler itibarıyla bir din-dünya ayırımı problemi ortaya çıkmamıştır.

Abstract

A certain development is considered in the judgement of divine inspiration in World-Religion context. This development, in the Quranic judgement, lasted under the shed of graduality and easyness principles. The Prophet Muhammad, especially in his actual sunnah, continued the so-called process towards the development and evolution. His companions kept this tradition as it was. While predecessor and the leaders of schools preserved the present judgement as it was, they reached conclusion without interruption regarding the silent issues through the dynamic ijti^acl principle. Therefore, Muslims did not encounter a World-Religion problem at the beginning (of Islamic Civilization).