Albert Camus’nün Felsefesinde hayatın anlamı ve varoluşsal kötülük problemi

The meaning of life and existential form of the problem of evil in Albert Camus’s philosophy

Özet

Hayatın anlamı ve kötülük problemi, geçmişte olduğu gibi günümüzde de her zaman çok önemli bir mesele olmuştur. Kötülük problemi, ateizmin teizme karşı kullandığı en önemli argümanlardan biridir. Zira Ateizm dünyadaki kötülüğün varlığının iyi ve kudretli bir Tanrının varlığına izin vermediğini iddia eder. Problemin varoluşsal formunda ise mesele, yalnızca soyut önermeler vasıtasıyla değil; hayatın öznel tecrübeleri üzerinden ele alınır. Bu çalışma ilk olarak, Albert Camus’nün düşünsel kökenlerine inmeyi denemiş ve onun Hıristiyanlık ve Yunan düşüncesi ile ilişkisini irdelemiştir. kinci olarak, Camus’nün hayatın anlamına dair tespitlerini onun kendi kavramları üzerinden yorumlamıştır. Son olarak ise, kötülük probleminin varoluşsal formunun Camus’nün yapıtlarında nasıl ele alındığını ortaya koymaya çalışarak, hayatın anlamına ve kötülük probleminin varoluşsal karakterine dair onun ulaştığı sonuçları eleştirel bir bakış açısıyla değerlendirmeyi denemiştir.

Abstract

The meaning of life and the problem of evil are always very important issue in nowadays as they were in the past. The problem of evil is one of the most important arguments of atheism against theism. Atheism, argues that existence of evil in the world didn’t permit the existence of God who is good and powerful. In the existential form of the problem of evil, the issue is handled with subjective experience of life, not with abstract statements. This study, firstly, deals with Albert Camus’s intellectual origins and his relationship with Christianity and Greek thought. Secondly, it evaluates Camus’s opinion about the meaning of life with his own concepts. Finally, it manifests existential form of the problem of evil in Camus’s works, and adds conclusions reached by him about the meaning of life and the existential form of evil.