Retina Anatomisi, Retinayı Yerinde Tutan Faktörler, Retinal Yırtıklar ve Dekolmanda Oluşum Mekanizmaları

Retinal Anatomy and Mechanisms of Retinal Adhesion, Retinal Tears and Pathogenetic Mechanisms of Retinal Detachment

Özet

Retina dekolmanı (RD) retinanın nörosensöryel tabakası ile retina pigment epitelinin (RPE) birbirinden ayrılmasıdır. Görme fonksiyonunun sağlanabilmesi için bu iki sub-unitin birbiri ile sıkı temas içinde olması gerekmektedir fakat aralarında herhangi bir mekanik bağ bulunmamaktadır. Bu bağlantının oluşmasında temel olarak RPE metabolizması, interfotoreseptör matriks ve bazı basınç gradyentlerine bağlı olarak oluşan adeziv kuvvetler rol almaktadır. Retinayı yerinde tutan bu faktörlere karşı, retina karşıt kuvvetlere de maruz kalır. Bu kuvvetlerden retinal yırtığa en sık neden olanı posterior vitreus dekolmanıdır (PVD). Retinal hasarlar atrofik delikler, retina yırtıkları ve retina diyalizleri şeklinde alt gruplara ayrılır. Lattis dejenerasyonu, dejeneratif retinoskisiz ve periferik kistoid dejenerasyonlar yırtık gelişimi açısından predispozandır.

Abstract

Retinal detachment (RD) is the separation of the retinal pigment epithelium (RPE) and the neurosensorial layer of the retina. To ensure visual function, these two subunits must be in close contact with each other, but there is no mechanical bond between them. In the formation of this connection, mainly the adhesive forces due to RPE metabolism, interfotoreseptic matrix and some pressure gradients are involved. Against these factors, the retina is also exposed to opposing forces. The most common cause of retinal tear is the posterior vitreous detachment (PVD). Retinal injuries are divided into subgroups as atrophic holes, retinal tears and retinal dialysis. Lattis degeneration, degenerative retinoschisis and peripheral cystoid degenerations are predisposing to the development of RD.