Çeşitli klinik örneklerden izole edilen enterokok suşlarının antibiyotik duyarlılıkları

Özet

Bu çalışmaya 2010 yılında Süleyman Demirel Üniversitesi Tıp Fakültesi hastanesinde yatarak ve ayaktan tedavi edilen hastaların çeşitli klinik örneklerinden izole edilen toplam 380 enterokok suşu dahil edilmiştir. İzolatların büyük kısmı idrar kültürlerinden (% 68) elde edilmiştir. Antibiyotik duyarlılıkları disk difüzyon yöntemi ile saptanmıştır. Suşların 170’inin tür tayini yapılmış, 89’unun (% 52) Enterococcus faecalis, 77’sinin (% 45) Enterococcus faecium, birer suşun da Enterococcus gallinarum, Enterococcus hirae, Enterococcus durans ve Enterococcus casseliflavus olduğu tespit edilmiştir. E.faecium suşlarının eritromisin, penisilin, yüksek düzeyde gentamisin, siprofloksasin ve rifampine E.faecalis suş- larından anlamlı derecede daha dirençli, tetrasikline ise daha duyarlı olduğu saptanmıştır. Tür tayini yapılan ve yapılmayan 380 suş birarada değerlendirildiğinde, poliklinik hastalarına göre yatarak tedavi gören hastalarda penisilin (% 25 ve % 60), yüksek düzeyde gentamisin (% 22 ve % 54) ve eritromisin (% 75 ve % 85) için direnç oranları daha yüksek düzeylerde tespit edilmiştir. Farklı olarak, tetrasiklin direnci poliklinik hastalarında (% 74) has tanede yatan hastalara (% 50) oranla daha yüksek düzeyde gözlenmiştir. Siprofloksasin (% 89-91) ve rifampin (% 92-95) için her iki hasta grubunda da yüksek direnç oranları tespit edilmiştir. Her iki grupta da en yüksek duyarlılık oranları vankomisin (% 99.6-100), teikoplanin (% 99.6-100) ve linezolid (% 96-97) için gözlenmiştir. Sonuç olarak, enterokokların neden olduğu infeksiyonların tedavisinde en doğru yaklaşım, klinik örneklerden izole edilen enterokokların antibiyotik duyarlılık testlerinin yapılarak tedavinin düzenlenmesi ve hastanelerin kendi direnç profille rini dikkate alarak antibiyotik kullanım politikalarını oluşturmalarıdır.