KİŞİYE ÖZEL ANATOMİK DİŞ İMPLANTLARI İLE YAPILAN İMMEDİAT İMPLANTASYONLARDA KEMİK GREFTİ KULLANIMI

Özet

İmmediat implantasyon; diş çekim soketi ile implantın uyumsuzluğu nedeniyle primer stabilitenin azalması ve soket ile implant arasındaki boşluğa yumuşak doku büyümesinin önlenmesi amacıyla yönlendirilmiş kemik rejenerasyonuna ihtiyaç duyulması gibi dezavantajlara sahiptir. Bu tür dezavantajların önlenmesi amacıyla kişiye özel anatomik diş implantı (KAİ) kavramı ortaya atılmıştır. Fakat bu tür implantların yerleştirilmesinden sonra kemik grefti kullanmaya gerek duyulup duyulmadığını bildiren bir çalışmaya rastlanmamıştır. Bu çalışma ile KAİ’lerde greft kullanım gereksiniminin ve bu durumun stabilite ve sağ kalıma etkisinin araştırılması amaçlanmıştır. Çalışmaya 56 KAİ dahil edilmiştir. İmplantların çekim soketine yerleştirilmesinden sonra kemik greftleme ve membran uygulama işlemlerinin yapılıp yapılmadığına bakılmıştır. İmplantın yerleştirildiği gün ve üçüncü ay kontrolünde alınan periapikal radyograflarla marjinal kemik kaybı miktarı belirlenmiştir. Ayrıca implantların çekim soketleri içindeki stabilitelerini değerlendirmek amacıyla, implantların yerleştirildiği gün ve 3 aylık osseointegrasyon süreci sonunda Periotest M® cihazı ile Periotest değerleri (PTD0 ve PTD3) ölçülmüştür. Greftleme yapılmayan 38 implantta 20 (%52.6) kayıp, yapılan 18 implantta ise 9 (%50.0) kayıp gözlenmiştir. Greft karşılaştırmalarında sağkalım olasılıkları açısından istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmamıştır (p = 0.834). PTD0, PTD3, mezial ve distal kemik kaybı değişkenleri ile greft kullanımı arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir farklılık bulunmamıştır (p > 0.05). Sonuç olarak, kişiye özel anatomik implantlarda da greft kullanımı gerekebilir. Greft kullanımının implantların sağkalımına ve stabilitelerine olumsuz/ olumlu etki etmediği gösterilmiştir.

Abstract

Immediate implantation has some disadvantages such as incongruence with the extraction socket which leads to the lack of primary stability and need for guided tissue regeneration to prevent soft tissue migration to the space between tooth and implant. Custom-made anatomical dental implants (CAI) were introduced to avoid such disadvantages. However, there are no studies which evaluates the need for grafting and its effects on stability and survival. 56 CAI were included in this study. The need for bone grafting after implant placement was evaluated. Marginal bone loss was measured from the periapical radiographs which were taken on the first and 90th day of implant placement. Furthermore, Periotest values were measured to evaluate the implant stability with Periotest M® device on the first (PTV0) and 90th day (PTV3) of implant placement. 20 (52.6%) of nongrafted and 9 (50%) of grafted implants were lost. There was no statistically significant difference between the survival of grafted and nongrafted implants (p=0.834). PTV0, PTV3, mesial and distal bone loss values were not statistically significant in both grafted and nongrafted implants (p>0.05). In conclusion, even with CAIs, bone grafting may be required. This study shows that grafting has no negative/positive effect on survival and stability of CAIs.

Anahtar kelimeler: Kişiye özel, Anatomik, Diş implantı, İmmediat, Greftleme.