Amonyum Biflorür Zehirlenmesi: Sekiz Yıllık Deneyimlerimiz

Özet

Giriş: Amonyum biflorür (ABF) zehirlenmesinin klinik etkilerini, tedavi seçeneklerini ve prognozunu tartışılması amaçlandı. Yöntemler: 2009 Ocak-2017 Ekim ayları arasında ABF zehirlenmesi nedeniyle hastanemize kabul edilen hastaların tıbbi kayıtlarını geriye dönük olarak incelendi. Demografik veriler (yaş, cinsiyet, hastaneye gelene kadar geçen süre), klinik takip, tedavi yöntemleri ve tedaviye cevapları her hasta için değerlendirildi. Bulgular: Hastaneye varış anındaki medyan kalsiyum değeri 9,26 mg/dL (en düşük-en yüksek: 4,6-10,9 mg/dL) olup çocuk yoğun bakım ünitesinde bakılan kalsiyum değerlerinin medyanı 6,44 mg/dL (en düşük-en yüksek: 2-9,2 mg/dL) idi. Hastalardan ikisi (%25) kalsiyum glukonat infüzyonunu uygun tedavi dozunda almamaktaydı. Bu iki hasta da farklı yoğun bakımlarda yatmaktaydı (anestezi yoğun bakım ve çocuk cerrahi yoğun bakım). Ventriküler disritmileri bulunan ve konfüze halde olan 4 hastaya oral kalsiyum laktat (500 mg/kg/24 h) verildi. ABF'nin letal toksik etkileri görülmesine rağmen, oral kalsiyum laktat tedavisinden sonra 4 hastadan 3'ü yaşadı. ABF zehirlenmesi nedeniyle hastanemize kabul edilen 8 hastadan 3'ü (%37,5) öldü. Sonuç: Her ne kadar nadir olarak gözükse de bu çalışma literatürdeki en geniş olgu sayısına sahip çalışmadır. Çalışmada damar içi kalsiyum glukonat infüzyonuna ek olarak yüksek doz oral kalsiyum laktat verdiğimiz hastalarda hayatı tehdit eden ventriküler disritmiler gelişmesine rağmen, bu hastaların %75'i hayatta kaldı. Biz bu durumun ABF zehirlenmelerinde artmış yaşamda kalım ile ilişkili olduğunu düşünmekteyiz. Yüksek doz oral kasiyum laktat tedavisiyle ilgili daha ileri araştırmalar gerekmektedir

Abstract

Introduction: The aim of the study was to discuss clinical effects, treatment options and outcomes of pediatric ammonium bifluoride (ABF) poisoning.Methods: This study was designed as retrospective case series. We analyzed the medical records of children who were hospitalized for ABF poisoning between January 2009 and October 2017. Results: The median calcium level on arrival to the hospital was 9.26 mg/dL (minimum-maximum: 4.6-10.9). The median calcium level 2 hours after arrival was 6.44 mg/dL (minimum-maximum: 2-9.2). One patient arrived at the hospital within 3 hours after poisoning and the calcium level on arrival was 4.8 mg/dL. It means that the time elapsed between ABF ingestion and hospital arrival is one of the most important prognostic factors for survival. In our practice, we start 25-75 mg/kg calcium gluconate infusion for hypocalcemia. In our two cases inappropriate dose of calcium gluconate infusion was given to the patients (5 mg/kg in one and 20 mg/kg in the other patient) and both of them died.Conclusion: Although it is a rare condition, this study probably represents the largest sample of patients with pediatric ABF poisoning. Patients, who received oral calcium lactate therapy in addition to intravenous calcium therapy, survived despite the presence of life-threatening ventricular dysrhtymias. We assume that oral calcium lactate therapy was associated with improved survival in ABF toxicity. Future studies on oral calcium lactate therapy and its effects on the survival are needed