Streptococcus pyogenes suşlarında makrolid direnç mekanizmaları ve oranları (Aydın)

Macrolide resistance mechanism and ratio in streptococcus pyogenes strains in Aydın, Turkey

Özet

Streptococcus pyogenes bakteriyel farenjitin en sık nedenidir. Makrolidler, beta-laktam alerjisi olanlarda ve penisilinle tedavide başarısız olanlarda sıklıkla penisilin yerine önerilmektedir. Çalışmamızda, Streptococcus pyogenes izolatlarında, makrolid direnç oranlarını ve direnç mekanizmalarını belirlemek amaçlanmıştır. Ocak 2007 ve Mayıs 2010 tarihleri arasında çeşitli klinik örneklerden (59 boğaz, 19 yara, 3 kan ve 4 diğer) toplam 85 S.pyogenes suşu elde edilmiştir. Suşların eritromisin, klindamisin, penisiline minimal inhibitör konsantrasyonları mikrodilüsyon yöntemi ile, tetrasiklin, vankomisin, seftriakson, levofloksasine duyarlılıkları disk difüzyon yöntemi ile CLSI kurallarına göre test edilmiştir. Makrolid direnç fenotipleri için çift disk testi uygulanmıştır. Makrolid direnç genleri ise (ermA, ermB, ermC, ermTR ve mefA) polimeraz zincir reaksiyonu ile araştırılmıştır. Eritromisin, tetrasiklin ve levofloksasine direnç sırasıyla % 15, % 19, % 1 oranında bulunmuştur. Eritromisine dirençli suşlardan 7 (% 54) tanesi $iMLS_{B}$, 6 (% 46) tanesi M (efluks) fenotipinde bulunmuştur. $iMLS_{B}$ fenotipindeki suşların hepsinde ermTR direnç geni, M fenotipindeki suşların hepsinde ise mefA direnç geni bulunmuştur. Test ettiğimiz S.pyogenes suşlarında makrolidlere direnç oranı ve $iMLS_{B}$ direnç mekanizması ülkemizden bildirilen önceki oranlara göre yüksek bulunmuştur. Çalışmamız sonucunda makrolid dirençli S.pyogenes suşlarının takibinin yapılması ve epidemiyolojik verilerinin oluşturulması gerekliliği düşünülmüştür.

Abstract

Streptococcus pyogenes is the most common cause of bacterial pharyngitis. Macrolides are often recommended substitutes for patients hypersensitive to beta-lactam antibiotics and in whom therapy with these drugs fails. The aim of this study was to detect macrolide resistance types and their respective ratios in clinical isolates of S.pyogenes. Between January 2007 and May 2010, 85 S.pyogenes isolates were obtained from samples of the throat (n=59), wounds (n=19), blood (n=3), and other sites (n=5) of patients. The minimum inhibitory concentrations (MICs) of erythromycin, clindamycin and penicillin against the isolates were determined by the microdilution method. The susceptibility of the isolates to tetracycline, vancomycin, ceftriaxone and levofloxacin was tested by the disc diffusion method. All susceptibility tests were performed and interpreted according to Clinical and Laboratory Standards Institute (CLSI) guidelines. Macrolide resistance phenotypes were identified in a double-disc test, and macrolide resistance genes (ermA, ermB, ermC, ermTR ve mefA) were investigated by polymerase chain reaction (PCR). Strains resistant to erythromycin, tetracycline and levofloxacin accounted for 15 %, 19 % and 1 % of the isolates, respectively. Among erythromycin-resistant S.pyogenes strains, 7 (54 %) were of the $iMLS_{B}$ phenotype and 6 (46 %) were of the M (efflux) phenotype. All $iMLS_{B}$ phenotype strains carried the ermTR resistance gene and all M phenotype strains carried the mefA gene. Our erythromycin resistance and $iMLS_{B}$ resistance mechanism rates were higher compared to other reports in Turkey. Thus, continuous monitoring of macrolide-resistant S.pyogenes strains is needed as the basis for epidemiological studies.