Çocukluk Çağı Zehirlenmelerinde Yoğun Bakım Yatış Gereksiniminin Değerlendirilmesi

Özet

Giriş: Bu çalışmanın amacı, çocuk yoğun bakım (ÇYB) servisine yatırılan olguların demografik özelliklerini ve klinik seyirlerini analiz ederek, hastaların ne derecede kritik yoğun bakım servis desteğine ihtiyaç gösterdiklerini araştırmaktır. Yöntemler: Ocak 2013-Aralık 2018 tarihlerinde ÇYB yatışı yapılan 593 zehirlenme olgusunun dosyaları incelendi. Demografik özellikler, zehirlenme etkeni ve şekli, zehirlenme anından ÇYB ünitesi yatışına kadar geçen süre, ÇYB ünitesi ve hastane yatış süreleri, PRISM-3 skoru, fizik muayene bulguları ve etkilenen organ sistemleri incelendi. Bulgular: Kazara zehirlenmelerin en sık 2-5 yaşta, erkeklerde (%51,2), yazın gerçekleştiği görüldü. Antipiretik/analjezikler ve insektisitler en sık etkenleri oluşturdu. Bilinçli zehirlenmelerin kızlarda sık, çoğul ilaç alımının belirgin, PRISM-3 skorlarının yüksek, ÇYB ünitesi ve hastane yatış sürelerinin uzun olduğu görüldü (p<0,001, p<0,001, p=0,046, p=0,001, p<0,001). Otuz altı hastada (%6,1) 82 adet yan etki izlendi. Kardiyovasküler ve santral sinir sistemi en sık etkilenen sistemler olup, taşikardi belirgindi (%4,22). Aritmi gözlenmezken, iki hastada hipotansiyon için adrenalin infüzyonu, iki hastaya bradikardi nedeniyle atropin uygulandı. İki hastada böbrek işlevleri bozulsa da diyaliz ihtiyacı olmadı. Hava yolu açıklığını koruyamayan bir hasta entübe halde dört gün izlendi. Olay anından ÇYB servisine kabul süresi 6,21±2,86 saat idi. Toplam ÇYB yatış süresi 1,38±0,76 gün, hastane yatış süresi 3,45±1,49 gündü. Sonuç: Hastaların acil servise ilk başvuru muayene bulgularından yola çıkarak, yoğun bakım ünitesi yatışına karar verilmesi için zehirlenme şiddetini ön görecek ileri çalışmalara ihtiyaç vardır. Gereksiz ÇYB servis yatışının azaltılması ile, sınırlı sayıda olan üçüncü basamak yoğun bakım servis yatakları genel durumu kritik hastalar için ayrılabilecek ve ekonomik açıdan sağlık harcamalarını en aza indirilebilecektir.

Abstract

Introduction: The aim of this study is to analyze the interventions of acute intoxications in pediatric intensive care unit (PICU) admissions and to determine the aspect of critical care support by using the demographic and clinical outcomes. Methods: 593 PICU admissions due to intoxications between 2013 and 2018 were enrolled in the study. Demographics, drugs/ substances received, voluntary or accidental drug intake, time of elapse from drug intake to PICU admission, length of PICU stay and hospitalization, adverse effects (clinically significant and nonclinically significant effects), PICU interventions, PRISM-3 score and clinical findings were extracted from the files. Results: Accidental poisonings mainly occurred in 2-5-yearold children, in males (51.2%) at summer season. Antipiretics/ analgesics, cardiac medications and insecticides were the most frequent substances. Children with voluntary poisonings had increased multi-drug intake, higher PRİSM-3 scores, longer PICU stay and hospitalization (p<0.001, p=0.046, p=0.001, p<0.001). Thirty-six (6.1%) children presented 82 adverse effects mainly involving cardiovasculary and neurological systems. Tachycardia was frequent with no observed dysrhythmia. Adrenalin infusions were administered to two children for intractable hypotension; another two patients received atropin iv. bolus for bradycardia respectively. One adolescent received mechanical ventilation due to incapability to sustain airway maneuver. None required hemodialysis. The time of elapse from drug intake to PICU admission was 6.21±2.86 hours with total length of PICU stay of 1.38±0.76 days and hospitalization of 3.45±1.49 days. Conclusion: Future studies should focus on the prediction of intensive care requirement by the evaluation of the initial clinical signs in childhood intoxicity. Declining unnecessary PICU admission would facilitate the utilization of intensive care beds for the critically ill children and the minimalization of health care costs.