İsveç’te Bölgeselleşme ve Çok Katmanlı Yönetişim

Özet

Bu çalışmanın konusu, İsveç’in AB üyeliği (1995) sonrası bölgeselleşme deneyimi ve çok-katmanlı yönetişim çalışmalarıdır. İsveç’te AB üyeliğiyle birlikte gündeme gelen bölgesel özerklik ve bölgesel kalkınma eksenli AB politikaları, hiyerarşik ve merkeziyetçi bir siyaset anlayışı yerine, farklı katmanlarda aktörlerin işbirliğine dayanan yatay yönlü ve adem-i merkeziyetçi bir bölgeselleşme mantığını savunmaktadır. İsveç üyelik sonrası hem bölgeselleşme hem de çok-katmanlı yönetişime temkinli yaklaşarak pilot bölge çalışmalarına ağırlık vermiştir. Bu bağlamda, gerek bölgeselleşme, gerekse yönetişim konusunu daha küçük alanlarda test ettikten sonra hayata geçirmeye başlamıştır. Bugün hala bahsedilen alanlarda test sürecinde olan bölge yönetimleri İsveç’in AB’ye entegrasyonunu bilinçli olarak sınırlandırmaktadır

Abstract

The subject of this study is the regionalization experience and multi-level governance activities of Sweden after her EU membership (1995). EU policies on regional autonomy and regional development, which came to the fore with EU membership in Sweden, advocate a horizontal and bottom-up regionalization logic based on the cooperation of actors in different layers, rather than a vertical and top-down understanding of politics. Sweden has cautiously focused on both regionalization and multi-level governance after membership and pilot region studies. In this context, it has started to implement both the issue of regionalization and governance after testing in smaller areas. Regional administrations, which are still in the testing process in the areas already mentioned, consciously limit Sweden’s integration into the EU.