Financial Stability of the Turkish Banking Sector

Özet

Finansal istikrar, en dar şekliyle fiyat istikrarı ve finansal kuruluşların sağlamlığı olarak tanımlanmaktadır. Bu tanımın, finansal piyasaların işlevselliğini, varlık fiyatlarındaki dalgalanmayı, kuruluşların risk yönetim becerilerini ve benzeri hususları da kapsayacak şekilde genişletilmesi mümkün olmasına rağmen, bankaların sağlamlığı hâlâ istikrar kaygılarının merkezinde bulunmaktadır. Bu çerçevede, istikrarı ortak ölçütlerle belirlemeye çalışan yöntemler geliştirilmiştir. Bu çalışmada, temerrüt olasılığını tahmin etmeye yarayan ve opsiyon fiyatlamasına dayanan bir yöntemi uygulamak suretiyle 2000–2006 döneminde Türk bankacılık sektöründeki istikrarı analiz etmekteyiz. Bulgularımıza göre, istikrarın (temerrüt olasılığının) en zayıf (en yüksek) olduğu yıl 2001’dir ve istikrar 2003’ten sonra sağlıklı bir patikaya girmiştir. Ayrıca, sektör Mayıs-Haziran 2006 dalgalanmasına karşı güçlü bir şekilde dayanmıştır. Sektörün sağlamlığı, söz konusu dalgalanmayı takiben göreli olarak tekrar istikrarlı bir seyir izlemektedir.

Abstract

In the narrow sense, financial stability is defined as price stability and the soundness of financial institutions. Although this definition can be extended to cover the functioning of financial markets, asset price volatility, risk management practices of institutions, etc., financial soundness of banks is still at the center of stability concerns. In this context, several methods have been developed to measure stability in terms of a common metric. In this paper, we analyze the stability of the Turkish banking sector in the period of 2000-2006 by applying an option theory based method that allows the estimation of default probability of the sector. We conclude that stability (default probability) was the weakest (highest) in 2001 and it entered in a healthy path after 2003. Furthermore, the sector resisted strongly to the May-June turmoil of 2006. Soundness of the sector remains relatively stable following the turmoil period.