EFFECT OF FOUR DIFFERENT CANAL PREPARATION TECHNIQUES ON DEBRIS EXTRUSION AND VERTICAL ROOT FRACTURE RESISTANCE

DÖRT FARKLI PREPARASYON TEKNİĞİNİN DEBRİS TAŞIRMA VE VERTİKAL KÖK KIRIĞI DAYANIMI ÜZERİNE ETKİLERİ

Özet

Background and Aim: To compare the effect of different canal preparation techniques on debris extrusion (DE) and vertical root fracture resistance (VRFR). Materials and Methods: Access cavities of 80-extracted single-rooted mature mandibular premolars were prepared. Eppendorf tubes without covers were weighed and teeth were inserted into the covers up to cementoenamel junction. A needle equalized air pressure inside and outside of the tube. Samples were randomly assigned into four groups as follows (n=20): ProTaper Universal (PTU), ProTaper Next (PTN), OneShape (OS), Reciproc (R). Following root canal preparation, the extruded debris and irrigation solutions were collected in eppendorf tubes and stored in an incubator at 70 ˚C for 5 days. The dry weight of extruded debris was calculated. Then, teeth were embedded into resin blocks. Periodontal ligament was simulated by impression material. VRFR was tested with Instron at a speed of 1 mm/min. The maximum force for fracture was recorded in Newton (N). The data were analyzed with KruskalWallis and Mann-Whitney U tests (p= .05). Results: The amount of DE was sorted as follows; OneShape> PTU> PTN> Reciproc. Only OneShape and Reciproc groups were significantly different (p Reciproc> PTU> PTN> OneShape. Control group showed significantly higher VRFR than the other groups (p .05), which was significantly higher than OneShape and PTN (p< .05). Conclusion: Reciprocating single-file system is safer than rotating single-file system in terms of VRFR and DE. On the other hand, similar results were obtained between the multiplefile rotary systems

Abstract

Amaç: Bu çalışmanın amacı dört farklı kanal preparasyon tekniğinin debris taşırma (DT) ve vertikal kök kırığı direnci (VKKD) üzerine etkilerinin karşılaştırılmasıdır. Gereç ve Yöntem: Seksen adet çekilmiş tek köklü matür mandibular premolar dişin giriş kaviteleri açıldı ve çalışma boyları ölçüldü. Kapakları çıkarılmış eppendorf tüpleri hassas tartı ile tartıldı. Dişler sementodentinal bileşim hattına kadar kapakların içerisine yerleştirildi. Tüp içerisindeki hava basıncı bir iğne yardımı ile dengelendi. Örnekler preparasyon tekniklerine gore randomize olarak şu şekilde dört gruba ayrıldı (n=10): Grup PTU; ProTaper Universal, grup PTN; ProTaper Next, grup OS; OneShape , grup R; Reciproc Taşan debris ve irrigasyon solüsyonu eppendorf tüp içinde toplandı ve bir inkübatörde 5 gün boyunca 70 ˚C’de bekletildi. Taşan debrisin kuru ağırlığı debris dolu tüplerin apırlığından boş tüplerin ağırlığı çıkarılarak hesaplandı. Bu aşamadan sonra, VKKD testleri için 20 dekorone edilmiş ancak prepare edilmemiş diş kontrol grubu olarak eklendi. Dişler akrilik rezin kalıplara yerleştirildi. Periodontal ligament ölçü maddesi ile taklit edildi. 1 mm/dk hızda çalıştırılan Instron cihazı ile VKKD test edildi. Kırılma olması için gereken maksimum kuvvet Newton (N) cinsinden kaydedildi. Veriler Kruskall-Walls ve Bonferroni düzeltmeli Mann Whitney U testi ile analiz edildi (p PTU> PTN> Reciproc. Sadece OneShape ve Reciproc grupları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulundu (p Reciproc> PTU> PTN> OneShape. Kontrol grubu Resiproc grubu dışındaki (p> .05) tüm gruplardan istatistiksel olarak anlamlı şekilde yüksek VKKD gösterdi (p< .05). Reciproc grubu OneShape ve PTN den anlamlı şekilde yüksek VKKD gösterdi (p< .05). Sonuçlar: Resiprokasyon yapan tek eğe sistemleri rotasyon yapan tek eğe sistemlerinden VKKD ve DT açısından daha güvenlidir. Bununla birlikte, çok eğe içeren ve rotasyon yapan sistemler arasında benzer sonuçlar elde edilmiştir.