Yükselen piyasa ekonomilerinde uluslararası satın alma gücü paritesi: panel koentegrasyon testlerinden kanıtlar

Purchasing power parity for emerging markets: evidence from panel cointegration tests

Özet

Bu çalışmada 21 tane yükselen piyasa ekonomisinde uluslararası satın alma gücü paritesinin (PPP) geçerliliği panel koentegrasyon testleri kullanılarak incelenmiştir. Çalışmanın ilk aşamasında Pedroni (1999, 2004) , Kao (1999) ve Johansen Fisher (1999) panel koentegrasyon testlerinden yararlanılmıştır. Bu kapsamdaki bulgular yükselen piyasa ekonomilerinde PPP’nin zayıf formunun geçerli olduğuna işaret etmektedir. Bu da ilgili ekonomilerde denge döviz kurunun belirlenmesinde PPP’nin kullanılabileceği anlamına gelmektedir. Fakat yatay kesit bağımlılığını dikkate alan Westerlund (2007) testi kullanıldığında değişkenler arasında uzun dönemli bir ilişkinin olmadığı belirlenmiştir. Bu da panel veri analizlerinde varlığı durumunda yatay kesit bağımlılığının dikkate alınmasının önemli olduğuna işaret etmektedir.

Abstract

This study examines the purchasing power parity (PPP) of 21 emerging markets using different panel co-integration tests. First, Pedroni (1999, 2004), Kao (1999) and Johansen Fisher (1999) tests are applied and Pedroni (2000) panel FMOLS is used to estimate the long-run parameters. The results provide strong evidence for the weak version of PPP. Then, Westerlund (2007) panel co-integration test considering cross section dependency (CD) is employed. In contrast, at this time, results clearly indicate that PPP is not hold. Additionally, when 21 emerging markets are subdivided into emerging Asia, emerging Europe, emerging Latin America and Africa, similar results are found. Therefore, results point out the importance of considering the CD in panel co-integration tests. Based on this analysis, it is concluded that policymakers in these emerging markets should not use purchasing power parity to determine the equilibrium exchange rate.