EVALUATION OF CLINICAL OCCUPATIONAL INJURIES IN DENTAL STUDENTS AT THEIR FIRST CLINICAL EDUCATION YEAR

DİŞ HEKİMLİĞİ ÖĞRENCİLERİNİN İLK KLİNİK EĞİTİM YILLARINDA MESLEKİ KLİNİK YARALANMALARININ DEĞERLENDİRİLMESİ

Özet

Background and Aim: Gathering information about the various clinical occupational injuries in the dentistry is important in terms of identifying potential problems in dental schools and raising awareness of occupational risks of future dentists. Therefore, in this study, it was aimed to determine the dental students’ exposure to different injuries during the first clinical courses and the precautions they take in these situations. Materials and Methods: An anonymous questionnaire was distributed to the fourth-year dental students who were at their first clinical education year, and descriptive findings of the questionnaire were evaluated. Results: The exposure to occupational injuries was 86.4% among fourth grade students. The most common injuries were injuries with “cutting tools” such as burs, scalpel, sond, scaler, wire, elevator, and endodontic files with 66.1%. Furthermore, with a 37.3% mucosal blood splash followed. Students were most frequently injured in the endodontics clinic with a rate of 61%. It was determined that 69.4% of the students already had hepatitis B vaccine. It was seen that only 28.8% of the students report the injury to the faculty members after the injury. Conclusions: It was seen that the majority of the students were exposed to clinical occupational injuries, which posed a risk of infection. In order to reduce the incidence of injuries and follow up after injury, dental students should receive additional training.

Abstract

Amaç: Diş hekimliğindeki çeşitli mesleki yaralanmalar hakkında bilgi toplanması, diş hekimliği okullarındaki potansiyel problemlerin tespit edilmesi ve geleceğin diş hekimlerinin mesleki riskler konusunda bilinçlendirilmesi bakımından önemlidir. Bu nedenle bu çalışmada, diş hekimliği öğrencilerinin ilk klinik uygulamaları süresince farklı yaralanmalara maruz kalma durumları ve bu durumlarda aldıkları önlemlerin belirlenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: İlk defa klinikte hasta tedavisi yapan dördüncü sınıf diş hekimliği öğrencilerine, anonim anket dağıtıldı ve çalışmadan elde edilen bulgular tanımlayıcı istatistikler yardımı ile değerlendirildi. Bulgular: Öğrencilerin %86.4’nün mesleki yaralanmaya maruz kaldığı görüldü. En sık görülen yaralanma %66.1 ile “frez, bisturi, sond, skaler, tel, elavatör, kanal aleti gibi kesici-delici aletler ile” yaralanma idi. Bunu, %37.3 ile “tedavi sırasında, öğrencilerin gözüne, burnuma veya ağzıma hasta kanının sıçraması” takip etti. Öğrencilerin en sık Endodonti kliniğinde %61 yüzdesi ile yaralandığı görüldü. Öğrencilerin %69.4’inin zaten hepatit B aşısı olduğu tespit edildi. Öğrencilerin sadece %28.8’inin yaralanma sonrasında durumu ilgili öğretim üyesine bildirdiği görüldü. Sonuçlar: Öğrencilerin çoğunluğu, enfeksiyon riski taşıyan mesleki yaralanmaya maruz kaldığı görüldü. Yaralanma sıklığının azaltılması ve yaralanma sonrası takip konularında, diş hekimliği öğrencilerinin ilave eğitim görmesi gerekmektedir.