Manisa’da 5-14 Yaş Arası Çocuklarda Enürezis Nokturna Sıklığı ve İlişkili Faktörler

Frequency of Enuresis Nocturna and Related Factors in Children 5-14 Years of Age in Manisa

Özet

Amaç: Manisa’da seçilen kentsel ve yarı-kentsel iki bölgede 5-14 yaş çocuklarda enürezis nokturna (EN) prevalansı ve etkili risk faktörlerinin belirlenmesidir. Gereç ve Yöntem: Araştırmanın evreni Manisa’da kentsel ve yarıkentsel iki aile sağlığı merkezi bölgesinden 2674 çocuktur. Araştırmada küme örneklem yöntemi kullanılmış, %15 beklenen prevalans, %95 güven sınırında %5 sapma ve 1,5 desen etkisi ile 274 kişiye ulaşılması gerektiği hesaplanmış ve 300 kişi hedeflenmiştir. Katılım oranı %93,6’dır (n=281). Araştırmanın bağımlı değişkeni EN, bağımsız değişkenleri sosyodemografik özellikler, aile öyküsü, tuvalet eğitim yaşı/biçimi, EN ile ilgili olduğu düşünülen sağlık sorunları, anne ve çocuğun duruma yaklaşımıdır. Veriler yüzyüze görüşme tekniği ile çocukların evlerinde annelerinden toplanmıştır. Veri analizinde ki kare, Student’s t testi ve lojistik regresyon modeli uygulanmıştır. Tüm analizlerde p<0,05 istatistiksel olarak anlamlı kabul edilmiştir. Bulgular: EN prevalansı %14,9’dur. Tek değişkenli analizde bölge, yaş, odada yalnız yatmama, tuvalet eğitiminde ve çocuğu uyandırmakta zorlanma, konstipasyon, enkoprezis, ıkınarak işeme, idrar tutma alışkanlığı, dikkat eksikliği/hiperaktivite/tırnak yeme alışkanlığı, babada EN öyküsü EN ile ilişkili bulunmuştur. Anne/baba eğitimi ve baba mesleğinin niteliği azaldıkça, günlük sıvı alımı arttıkça prevalans artmıştır. Anlamlı değişkenlerle kurulan lojistik regresyon modelinde babada EN öyküsü 5,66(GA1,97- 16,27), enkoprezis varlığı 5,26(GA1,23-22,53) annelerin tuvalet eğitimi verirken zorlanması 5,35(GA1,95-14,64) kat EN riskini artırmaktadır. EN tanısı alan çocukların %28,6’sı tedavi almaktadır ve tedavi almayanların annelerinin %60,0’ı bu durumu normal karşılamaktadır. Sonuç: EN sıklığı %14,9’dur. EN ile ilişkili değişkenler; babada EN öyküsü, enkoprezis ve annelerin tuvalet eğitimi verirken zorlanmasıdır.

Abstract

Objective: The prevalence of enuresis nocturna (EN) in children aged 5-14 years in two selected urban and semiurban areas in Manisa, to determine the effective risk factors and to investigate the attitudes of families towards EN. Materials and Method: In the study, cluster sampling method was used. It is aimed to reach 300 people. Participation rate is 93.6%. The data were collected from the mothers of the children in their homes by face to face. Chi square, Student’s t test and logistic regression model were applied in data analysis. p<0.05 was considered statistically significant in all analyzes. Results: The prevalence of EN was 14.9%. In the univariate analysis, district, age, no sleep alone in the room, difficulty in awakening the child and toilet training, constipation, encopresis, rattling, urinary retention habit, attention deficit / hyperactivity / nail-eating habit, father's history of EN were related to EN. As the quality of parent education and father profession decreased, As daily fluid intake increased, prevalence increased. In logistic regression model established with significant variables, the EN history of the father is 5.66, the presence of encopresis 5.26, the difficulty of mothers giving toilet training increases 5.35 times the risk. 28.6%of children are receiving treatment and 60.0%of mothers who do not receive treatment meet this situation normally. Conclusion: The frequency of EN was 14.9%. Variables associated with EN; father's history of EN, encopresis and mothers are forced to give toilet training.