EFFECTS OF IRRIGANT ACTIVATION AND SURFACTANT ADDITION ON TISSUE-DISSOLVING CAPACITY OF SODIUM HYPOCHLORITE

İRRİGANT AKTİVASYONUNUN VE YÜZEY AKTİF MADDE İLAVESİNİN SODYUM HİPOKLORİTİN DOKU ÇÖZÜCÜLÜĞÜ KAPASİTESİ ÜZERİNE ETKİLERİ

Özet

Background and Aim: The study aimed to evaluate the effects of activation and surfactant addition on the tissuedissolving capacity of sodium hypochlorite. Materials and Methods: Segments of bovine muscle tissue were prepared and weighed thrice using a precision balance (n=70). Each tissue sample was placed in 10 mL of one of the following solutions for 5 minutes at 37ºC: 5% sodium hypochlorite, 5% sodium hypochlorite with surfactant (0.008% benzalkonium chloride), or distilled water (control). In the activation subgroups, the solutions were activated using ultrasonic energy or XP Endo Finisher file for 15 seconds per minute. No activation was performed in the control group. Finally, the tissue samples were slightly dried and weighed thrice. The percentage of weight loss for each sample was calculated. Data were analyzed using the 2-way analysis of variance and Tukey test. Results: No change was observed in the weight of tissue samples in the control group. Benzalkonium chloride addition did not affect the tissue-dissolving capacity of sodium hypochlorite (p>0.05). Both activation methods significantly increased the tissue-dissolving efficiency of sodium hypochlorite solutions (p<0.05). Activation with the XP Endo Finisher file was associated with more weight reduction compared to ultrasonic activation (p<0.05). Conclusion: Irrigant activation using the XP Endo Finisher file can be recommended to improve the tissue-dissolving capacity of sodium hypochlorite.

Abstract

Amaç: Bu çalışmanın amacı aktivasyon ve yüzey aktif madde ilavesinin sodyum hipokloritin doku çözücülüğü kapasitesi üzerindeki etkilerini değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: Sığır kas dokusu segmentleri hazırlandı ve hassas tartı kullanılarak üç kez tartıldı (n=70). Her doku örneği 37˚C’de belirtilen 10 mL’lik solüsyonlara 5 dakika süreyle yerleştirildi: %5 sodyum hipoklorit, yüzey aktif madde içeren %5 sodyum hipoklorit (%0.008 benzalkonyum klorür) veya distile su (kontrol). Aktivasyon alt gruplarında solüsyonlar, ultrasonik enerji veya XP Endo Finisher eğesi kullanılarak her 1 dakikada 15 saniye süreyle aktive edildi. Kontrol grubunda aktivasyon yapılmadı. Son olarak, doku örnekleri hafifçe kurutuldu ve üç kez tartıldı. Her örnek için ağırlık kaybı yüzdesi hesaplandı. Veriler 2-yönlü varyans analizi ve Tukey testi kullanılarak analiz edildi. Bulgular: Kontrol grubunda doku örneklerinin ağırlığında bir değişiklik olmadı. Benzalkonyum klorür ilavesi, sodyum hipokloritin doku çözme kapasitesini etkilemedi (p>0.05). Her iki aktivasyon yöntemi de sodyum hipoklorit solüsyonlarının doku çözme etkinliğini önemli ölçüde arttırdı (p<0.05). XP Endo Finisher eğesi ile aktivasyon, ultrasonik aktivasyona göre daha fazla ağırlık kaybı ile ilişkilendirildi (p<0.05). Sonuç: Sodyum hipokloritin doku çözücülüğü yeteneğini geliştirmek için XP Endo Finisher eğesi kullanılarak irrigant aktivasyonu önerilebilir.